Januari 2017: winters wandelen in Oostenrijk

Maandag 16 januari: Abersee, 0 km

Het had vannacht heel de nacht zachtjes gesneeuwd, en dat zag je; er was zeker 15-20 cm bijgevallen, mooi zo! We zijn weer om 8 uur op ons gemak opgestaan en gaan ontbijten. We zouden vandaag eigenlijk naar de Wolfgangsee en het plaatsje Sankt Gilgen gaan vlakbij Abersee, maar de omschrijving ervan in het programma trok ons niet zo heel erg, en de wandeling langs de ijspegels gisteren was zo mooi geweest dat we hem nog een keer wilde doen, en eventueel kijken waar we uitkwamen bij de splitsing. Dus vanochtend trokken we ons eigen plan en hoefde niet te wachten, wij waren om 9:20 al op pad. We hadden gisteravond op google maps gekeken of we gemakkelijk bij de brug boven de waterval konden komen die we gisteren van onderen uit gezien hadden, en dat leek niet zo ver te zijn, maar 900 m van het hotel vandaan. Het is goed dat we het goed bestudeerd hadden van te voren, want de mooie witte sneeuwbedekte weg boog eerst helemaal naar rechts en weg van de rivier, dat voelt natuurlijk alsof je de verkeerde kant op gaat. Maar al gauw kwam er scherp links een afslag naar een bospad dat omhoog ging en gelukkig ook redelijk vlak en geveegd leek te zijn ondanks de diepe sneeuw overal, en toen liepen we weer richting de waterval.

Het uitzicht vanuit het bruggetje was inderdaad best mooi, met diep onder ons de smalle kloof van de waterval en honderden ijspegels. We hebben er een tijdje staan kijken en genieten en zijn toen weer naar beneden gelopen terug naar de splitsing richting de rivier, om weer die kant op te gaan.

We zijn weer helemaal langs alle prachtige ijspegelwanden gelopen van gisteren, en zagen af en toe dingen dat we niet konden herinneren van gisteren, of ijspegels bleken afgebroken te zijn. Zo heeft Hans een flink brok ijs uit de sneeuw gevist dat gisteren nog onderdeel was van een kolom van ijs.

Maar ook kwamen we op gegeven moment bij een klein stroompje dat onderuit een boom hoog boven ons kwam, en het leek wel alsof er daar veel meer ijspegels hingen dan er gisteren hadden gehangen. Terug in het hotel heb ik de foto’s van gisteren en vandaag vergeleken en inderdaad, er waren een hoop verrassend lange ijspegels bijgekomen!

Bij de kruising aan het einde van de ijspegels zijn we nog even naar rechts gegaan om op het bruggetje te staan (kuitendiep in de sneeuw) en daar te kijken, voor we terugliepen en linksaf sloegen het bos in en omhoog. Maar echt lekker lopen deed het niet, in ieder geval niet voor mij, want ik had enorm last van mijn heup waardoor iedere stap pijn deed, en het was gewoon zwaar. Dus toen we een eindje het bos ingelopen waren en bij de volgende splitsing kwamen besloten we om om te draaien en terug te lopen. Er is namelijk ook nergens een bankje waar je even kunt zitten (waarschijnlijk bedolven en onzichtbaar onder de sneeuw, als ze er zijn), en de wandelbordjes hier zijn heel apart, ze geven alleen het nummer van de wandeling weer lijkt het en niet de afstand of tijd die je moet lopen. Dus daar word je ook niet echt veel wijzer van, en we vonden het wel welletjes onderhand.

Het bleef trouwens heel de dag zachtjes sneeuwen, en de bomen waren zo superzwaar met verse sneeuw bedekt dat we regelmatig een pak sneeuw net niet of net wel in onze nekken kregen! Leverde wel een paar mooie foto’s op… Het nieuws van gisteren had gewaarschuwd voor extreem hoog lawinegevaar in Oostenrijk vanwege de enorme hoeveelheid verse sneeuw die pas gevallen was op oude sneeuw, en het verrast ons niet, want op deze wandeling zagen we ook constant stroompjes sneeuw de steile hellingen afkomen omdat ze voorbij hun kritieke massa gekomen waren.

We kwamen om 11:35 terug bij het hotel aan; we hadden 2 uur en een kwartier gewandeld, meer dan prima wat ons betreft! We hebben zo goed en zo kwaad als het ging onze besneeuwde schoenen en kleren uitgeschud en onze zwemkleding weer aangetrokken om nog even een half uurtje te zwemmen. Daarna lekker douchen en omkleden en toen zijn we beneden in het restaurant gaan lunchen. Al gauw kwamen er groepjes wandelaars binnen en we hebben nog een paar mensen kunnen aanraden om vanmiddag de waterval en de ijspegels op te gaan zoeken – de meeste hadden al van anderen gehoord dat ze dat echt moesten gaan doen, leuk!

Na een lekkere lunch (thee, en frietjes met grillworst, overigens best duur de thee kostte 2,50 per stuk) en nog wat nakletsen met tafelgenoten die bij ons waren aangeschoven zijn we rond 14:30 naar onze kamer gegaan. Daar hebben we nog een kopje koffie gezet met een roze koek erbij, en Hans is al gauw daarna een stevig dutje gaan doen (hij had tijdens het zwemmen al rode wangen van de slaap) en ik heb ondertussen nog lekker wat achter de laptop gewerkt. Ik heb de Okavango/KwaZulu-Natal en Iran reisjes bij, want die moet ik nog online zetten, en daar heb ik op mijn gemak een beetje aan gewerkt. Ondertussen bleef het lekker heel de dag zachtjes sneeuwen, we hebben echt wel geluk met de sneeuw dit jaar!

Er was vandaag eigenlijk niet gezegd hoe laat we zouden eten dus we gingen er maar vanuit dat het weer 18:30 zou zijn, en dat klopte. Het was al aardig druk toen we om 18:20 naar beneden gingen, mede dankzij Trees ook denk ik want die had aan het begin van de reis voorgesteld dat diegene die dat leuk vinden een half uurtje of wat van te voren al konden gaan borrelen in de eetzaal, en dat leek men toch wel een goed idee te vinden. Hans en ik zijn meestal erg honkvast, we houden van hetzelfde tafeltje nemen en vinden het ook prima als er dezelfde mensen bij zitten mits ze aardig zijn natuurlijk, maar we proberen tot nu toe een beetje te wisselen. Het eten hier is redelijk goed, maar we vinden het in Brandenberg in 2013 nog altijd het allerbeste en meest smaakvolle. Ook in Bischofsmais in 2016 was het heel goed, maar die hadden natuurlijk ook een eigen slagerij! Wel vinden we het prettig dat het hier geserveerd wordt en precies goede porties zijn, niet te veel en niet te weinig.

Na het eten hebben we nog wat gelezen en thee gedronken op de kamer (we kregen vanmiddag met de lunch natuurlijk ieder een theezakje, maar zijn zo gewend een theezakje te delen, dat we eentje over hadden) tot het tijd was om te gaan slapen.

free counters