Mei 2017: Trans-Siberische Spoorlijn

We hebben heel onrustig geslapen en werden letterlijk moe wakker. Om 8:30 zijn we opgestaan en hebben we ontbeten, en zijn na het ontbijt rond 9 uur even vanuit de lobby naar buiten gestapt om te voelen wat voor temperatuur of weer het was. Het was iets koeler dan gisteren, mooi zo dat is wel lekker voor een stadsrondleiding. We vroegen aan de receptie om nog wat water, en of vandaag de kamer vóór 15 uur klaar kon zijn, en we waren amper weer boven of er werden al 4 flesjes water gebracht.

Om 10 uur stonden we klaar in de lobby om aan te sluiten bij een stadstour – er waren totaal 3 groepen van ongeveer 8 man per groepje van dezelfde reisorganisatie: 2 Engelse en een Duitse groep. De Duitse groep was echter groot, wel 10-12 man. Ons Engelstalig groepje was gelukkig maar 8 man, en onze wat oudere vrouwelijke Russische gids sprak redelijk goed Engels. Er was wat administratief gedoe voor iedereen bij de juiste groep zat en de gidsen klaar waren om iedereen mee te nemen, want er ontbraken nog een of twee gasten, maar uiteindelijk vertrokken we redelijk netjes op tijd iets na 10:30.

Met de bus werden we via een flinke omweg vanwege een marathon die in de stad gehouden werd naar een achteringang van het Kremlin en Rode Plein gebracht. Bij het standbeeld van Karl Marx stapte we uit, vlakbij wat politieagenten die aan het oefenen met paraderen waren. Toen zijn we gaan lopen richting het Rode Plein, op zoek naar een poort waar we door konden. Dat bleek echter nog best een uitdaging te zijn, want een groot gedeelte van het Rode Plein was afgesloten vanwege een optocht van de jonge Pioniers (een soort scouting maar dan militair).

De hoofdingang, vlakbij het bekende standbeeld van Zhukov te paard en tussen twee mooie rode gebouwen met karakteristieke Russische versiersels, was ook afgesloten. Onder de voeten van Zhukov’s paard waren vertrapte en kapotte Nazi-standaarden, met de Nazi-adelaar onthoofd. We konden wel bij de poort door het stevige metalen hek turen, en vingen een glimp op van Lenin’s tombe en het Rode Plein en de optocht. Er liepen mensen rond verkleed als Ivan de Verschrikkelijke, Stalin, Lenin en Katarina de Grote, waarmee je tegen betaling op de foto mocht. En het gaf een apart sfeertje als je Stalin en Ivan de Verschrikkelijke gezellig kletsend rond zag lopen!

Onze gids leidde ons door een winkelstraat waar net een klokkenluider bezig was om te spelen met het klokkenspel van een kerk (heel apart, hij gebruikte steeds meerdere klokken tegelijkertijd voor een doordringend geluid), om op die manier om het Kremlin heen te lopen, in de hoop dat we bij een andere zijingang op het plein zouden kunnen komen, maar het lukte niet! Ook hier liepen in de winkelstraat verkleedde acteurs rond, waar vooral een levensechte Lenin en levensechte Stalin opvielen. We kregen zo wel een goed idee van de gebouwen en vestingwerken van het Kremlin, en konden door op het trapoverloopje van een kerkje over het hek naar het plein kijken en de kinder-optocht. Er was overal rondom het Kremlin veel bewaking, zowel politie als militairen, en ook gewoon op straat liepen er veel rond. Tenminste, meer dan wij in Nederland gewend zijn!

Het had duidelijk geen zin en we moesten afwachten, dus onze gids leidde ons richting het beroemde luxe warenhuis “Gum”, een soort enorme passage vol luxe winkels, delicatessen en veels te dure spullen. Onze gids was een oudere dame die gepensioneerd was en dit deed om haar pensioen aan te vullen en/of om bezig te blijven, want ze was nog behoorlijk actief. Ze was merkbaar pro Putin en niet per se anti de Sovjettijd. Bij een van de uitgangen van Gum (uiteraard afgesloten) kregen we weer zicht op het Rode Plein en de optocht, die recht voor Lenin’s tombe stonden.

We gebruikte Gum als doorgang, en aan de andere kant liepen we eruit en richting de St. Basil Kathedraal. Hans en ik vonden het erg bijzonder om bij dit ongelofelijk herkenbare gebouw te staan, iedereen wist overal ter wereld waar dit gebouw was, het is zo herkenbaar! En voor ons bijzonder om hier nu in het echt te staan! Het was eigenlijk de bedoeling van de gids om ons eerst hiernaartoe te brengen, maar het bleek dat de kathedraal nog gesloten was, dus bracht ze ons maar naar de brug vlakbij het Kremlin voor een fotostop van het Kremlin en de stad.

Toevallig was er vandaag in de stad een marathon bezig die langs het Kremlin liep, dus ook daarvoor was alles afgezet. Daardoor konden we wel een uitgestorven brug op lopen die normaal zwart van het verkeer zou staan, voor een mooi uitzicht over het Kremlin en de rivier, en in de verte het Russische Witte Huis. Op deze brug stond een bloemenzee en afbeeldingen van een politicus die hier twee jaar geleden vermoord is geweest, met tekst en uitleg (in het Russisch, helaas) vermoedelijk over waarom hij vermoord is. Toen iedereen uitgekeken was op de brug zijn we teruggelopen naar Gum, want St. Basil zou pas ’s middags open gaan en het was onderhand lunchtijd.

We stapte rond 12:30 terug het luxe Gum in. En Hans en ik vonden het grappig om te zien dat de winkelruimte huurprijs duidelijk het duurst was op de begane grond en het goedkoopste op de derde verdieping, want bovenin waren alle eettentjes gevestigd, nu met de lunch een drukte van belang, en tot onze verrassing met hele schappelijke prijzen!

Wij werden een groot soort café aangeraden door onze gids, omdat daar de meeste keuze in eten was en het ook, niet onbelangrijk, gemakkelijker bestellen was en veel toiletten had. We hadden hier vrij tot 13:!5. Het café bood allerlei soorten eten, en Hans en ik hebben in de “Aziatische” hoek wat typische grote Oezbeekse dumplings en een soort hartige gefrituurde koek, chiburekki, die we ook weleens in Oezbekistangegeten hebben, genomen voor de lunch, erg lekker. De serveersters gingen speciaal iemand uit de keuken halen om te vragen hoe we wilde betalen zodra ze merkten dat we buitenlands waren. We wilde met cash betalen, en dat was prima en leken ze opgelucht over; ze leken als de dood dat we als buitenlander misschien met kaart zouden kunnen willen betalen – waarschijnlijk te ingewikkeld of pakken hun apparaten dat niet, en willen ze geen eten verspillen omdat mensen niet kunnen betalen. Het lukte in ieder geval en we vonden een vrij hoekje om onze lunch te eten.

Toen hadden we nog zin in iets zoets, en besloten beneden een ijsje bij een van de kleine ijskiosken te halen. In iedere galerij-gang op de begane grond van het warenhuis stond zo’n ijskiosk, in suikerspin kleuren: ze verkochten schepijs, maar wel al kant en klaar; je kon een bolletje schepijs kopen die al van tevoren in een hoorntje gedaan was en terug ingevroren. De smaken stonden in het Engels, alleen de dame die ons serveerde spraak geen woord Engels en had volgens mij haar spiekbriefje verkeerd geschreven want Hans zijn “strawberry” werd door haar geďnterpreteerd als zijnde kersen. Tja, is allebei roze zullen we maar denken! Chocolade is gelukkig hetzelfde woord in Russisch dus ik kreeg het ijsje dat ik wilde. Er waren ook winkels met vers schepijs maar daar kostte een ijsje 100 roebel, en bij deze kiosken maar 50, en we zagen op gegeven moment iemand met een grote bak kant en klare hoorntjes vanuit een luxe delicatessenwinkel naar een ijskiosk lopen, dus daarbinnen kon je ze ook kopen maar waren ze ongetwijfeld nog een veelvoud duurder!

De ontmoetingsplaats was bij een centrale fontein op de begane grond van Gum, waar we gewacht hebben tot iedereen er was voor we als groep weer verder gingen. We doken onderweg terug naar de bus nog even een van de metrohaltes bij het Kremlin in, om daar even gauw te kijken (en in ons geval, een buste van Lenin op de foto te zetten), en liepen langs de hoofdpoort van het Kremlin richting de andere kant van het Kremlin (onze gids was nog altijd vastbesloten om ons even het terrein op te krijgen als er ergens een open poort mocht zijn). Daar vingen we een glimp op van de “eeuwige vlam” die tegen de muren van de Kremlin brandt, met de erewacht, en van de fonteinen rondom de muren van de Kremlin, maar dit zou allemaal morgen wel komen, vandaag moesten we door. De bus haalde ons op en we reden rond 13:30 weg.

We kregen een stadsrondrit langs mooie kerken, Sovjetgebouwen, oude en moderne gebouwen, langs parken (en wegwerkzaamheden), en onder andere schijnbaar een beroemde fontein met allerlei paardenkoppen en een bootje op een schuine wand. We hebben hem kunnen bekijken maar de foto is maar een flits.

We werden naar een imposant en pompeus universiteitsgebouw net aan de rand van de stad gebracht, waar we om 14:30 de kans hadden om wat foto’s te maken van het uitzicht over de stad en van het universiteitsgebouw zelf. Er stonden wat bijzondere motoren waarmee je op de foto kon; eentje leek alsof hij zo uit de Tweede Wereldoorlog kwam, maar Hans kon eraan zien dat dat wel met enige fantasie gedaan was – volgens hem waren zelfs sommige van de attributen helemaal niet eens Russisch, maar bijvoorbeeld Amerikaans. Geeft niet, het zag er stoer uit!

We reden weer terug de stad in, langs de triomfboog waar Hans en ik gisteren naar het Overwinningspark waren gegaan, en weer terug naar het Kremlin. We reden langs hoge luxe flatgebouwen, en onze gids vertelde over hoe de huizenprijzen in Moskou geëxplodeerd zijn, en dat als je in de jaren 90 of zelfs begin van de eenentwintigste eeuw een stuk grond of een huis of luxe flat gekocht had in populaire gebieden in de binnenstad, je nu praktisch (vastgoed)miljonair kon zijn; het probleem is echter dat, als je die verkoopt, je NOG meer geld moet neerleggen om iets anders te kopen!

Inmiddels was het 15:15 en onze gids verzekerde ons dat we nu in ieder geval bij de St. Basil Kathedraal terecht zouden kunnen. De bus parkeerde bij de brug waar we vanochtend op gestaan hadden (inmiddels was het verkeer weer een beetje op gang gekomen na het einde van de marathon), en we liepen naar de kathedraal toe. Er was een Kirgizische bruid en bruidegom met hun vrienden en familie bezig om foto’s te maken bij de Kremlin muren, grappig! We herkende ze als Kirgizisch vanwege de typische witte vilten hoeden die wij ook overal gezien hadden in Kirgizië.

We moesten even wachten tot onze gids de kaartjes geregeld hadden, maar konden dan eindelijk in dit iconisch gebouw, dat we ontzettend goed van buiten herkende, maar eigenlijk geen idee hadden hoe het er van binnen uitzag. Je ziet altijd alleen maar de buitenkant! Het was geen praktiserende kerk meer en heette officieel, sinds 1923, de Pokrovsky Cathedral Museum – schijnbaar was iedere kleurige koepel die we van buiten zagen van binnen een andere “kerk”, volgens een informatiebord buiten de kerk.

Iets na 15:30 konden we naar binnen, als eerste op de begane grond onder de hoofdkerk (of kerkEN). De vloer was heel typisch bekleed met grote metalen tegels, zoiets hadden we nog nooit gezien. Hier werden wat artikelen geëxposeerd zoals een maquette van de kerk en wat weelderige iconen, met de muren en het plafond prachtig versierd met schilderwerk. Delen waren kale baksteen, delen al mooi gerestaureerd naar hun oorspronkelijke kleurenpracht.

In een zijaltaar was een mooie tombe versierd met kunstig metaalwerk, schilderingen en wierookhangers. Dit was eigenlijk de kerk van St. Basil, en volgens een informatiebord werden hier weer diensten gehouden sinds 1997. Het “kerkje” was rijkversierd met iconen en muurschilderingen van vloer tot plafond.

Toen we hier uitgekeken waren zijn we verder op de begane grond rondgelopen door de kleine ruimtes met dikke muren (die de rest van de kerken boven ons droegen), waar een kleine archeologische expositie was over de geschiedenis van het kerkcomplex, en wat gerestaureerde mica-in-lood ramen. Dat laatste had ik nog nooit gezien, het was precies glas-in-lood, maar dan met mica in plaats van glas, heel apart en best mooi!

Rond 16 uur liepen we naar boven, in een steil smal trappenhuis, om in een indrukwekkende zaal terecht te komen die ontzettend hoog reikte; de “hoofdkerk”. Het bleek dat onder iedere uienkoepel een ruimte zat die helemaal tot in de nok van die koepel reikte, wat een heel bijzonder effect gaf van hoogte. We liepen van ruimte naar ruimte en keken onze ogen uit.

Van binnen was het kerkencomplex op de eerste verdieping een prachtig doolhof van beschilderde bakstenen gewelven en kleine kapelletjes onder iedere uienkoepel met gouden altaarstukken, beschilderde muren en hoog in het gewelf in het hoogste puntje van iedere toren het gelaat van Christus of Maria dat op je neerkeek. In de grootste kapel kon je het gezicht met het blote oog zelfs amper zien! De meeste koepelruimtes waren redelijk licht vanwege het licht dat vanaf boven naar binnen stroomde, maar de de verbindende gangen tussen de koepelruimtes waren in contrast vaak redelijk donker, met de muren en plafonds volledig beschilderd met bloemen (een weergave van de hemel) en heiligen, of contrastrijk baksteen-met-stucwerk.

Ieder koepelgewelf had een andere sfeer en uitstraling en zijn eigen altaar, en het hele complex moet redelijk klein zijn geweest – de ruimtes waren niet groot vanwege de enorm dikke muren overal – maar het kwam allemaal erg indrukwekkend over. Het interieur was eigenlijk een grote verrassing! We genoten ervan en hebben geprobeerd alles in ons op te nemen terwijl we van ruimte naar ruimte liepen.

Op gegeven moment kwamen we in een klein balkon uit en konden we langs de buitenkant van de torentjes van de kerk kijken. Hier was een gedeelte dat nog niet gerestaureerd was, en kon je zien dat de kerk een tijdlang witgepleisterd was van buiten, maar onder de witte stuclaag kleurrijke schilderingen zaten.

Om 16:15 liepen we via het hoofdportaal met mooi blauw plafond vol bloemen geschilderd naar buiten. Wat een mooie kerk! We zijn gauw terug naar de bus gelopen waar het Kirgizisch trouwfeestje nog bezig was foto’s te maken, en om 16:30 zaten we in de bus terug naar het hotel. Iets later, om 16:45, kwamen we bij het hotel aan. We hebben best genoten van ons dagje Moskou!

Hans en ik zijn gelijk bij het uitstappen bij het hotel overgestoken naar de overkant van het water voor ons hotel, waar een soort winkelcentrum moest zijn. We hadden begrepen van internet dat daar een supermarkt moest zijn – maar die bleek gesloten te zijn op zondag, helaas. Dus zijn we terug naar ons hotel gelopen waar we om 17 uur op onze kamer kwamen met afgesleten voeten en een kopje koffie met een stroopwafel genomen hebben om een beetje bij te komen, en wat mailtjes en whatsappjes gestuurd met de foto van ons bij de St. Basil kathedraal, als bewijs dat we ECHT in Moskou waren!

We hadden inmiddels weer een paar flesjes gratis water gekregen van het hotel, wat een service! We besloten om 18 uur om gelijk naar het cafeetje van gisteravond te lopen en daar weer te eten – dat was goedkoop en lekker en snel geweest, dus waarom moeilijk doen en iets anders proberen te zoeken.

Onze ober sprak geen Engels, en moest een andere gaan zoeken die wel een beetje Engels sprak om te helpen onze bestelling op te nemen. Het valt ons op dat er hier in Moskou een hoog serviceniveau is in gelegenheden zoals dit; hier in dit cafeetje kon je bijvoorbeeld powerpacks lenen om je mobiel op te laden, en in ons hotel waren overal stopcontacten en kon je oplader-kabeltjes lenen. Omdat we gisteren al ons eten tegelijkertijd kregen, hebben we vandaag iedere gang apart besteld, wat de ober duidelijk een beetje frustreerde! We moesten ook heel erg lang wachten op ons wisselgeld, maar hebben uiteindelijk weer heerlijk gegeten voor een hele schappelijke prijs.

Terug in het hotel vroegen we weer om wat extra water en hoe laat we morgen moesten uitchecken. Het bleek geen enkel probleem te zijn om de checkuit-tijd te verlengen tot 14 uur, wat een service! Terug op de kamer hebben we een kopje koffiegezet en kwam het kamermeisje al bijna gelijk met water aanzetten, dat is echt iedere keer binnen minuten nadat we het beneden bij de balie gevraagd hebben. We hebben onze bagage ingepakt en gedoucht (en ons weer verbaasd over de flessenopener in de douche), en gelachen om de doucheslang die het water alle kanten op spoot – hij moest nodig ontkalkt worden. De handdoekstang was bloedheet en we denken dat het heet water van de douche er doorheen liep – dat maakte de badkamer ook behoorlijk warm, ongetwijfeld erg lekker in winter maar nu een beetje overdreven. Het was vandaag buiten tussen de 10-14 graden geweest, een stuk koeler dan gisteren, bijna 10 graden! We zijn om 22:15 gaan slapen, moe van een leuke stadstoer van Moskou en ons eigen dagje Moskou gisteren.

free counters