Ons leven aan boord

We kregen voor vertrek (en na terugkomst) regelmatig de vraag of het toch niet vreselijk saai moest zijn, al die tijd aan boord zo'n vrachtschip. "Wat doe je dan toch heel de dag?", "Verveel je je niet?", "Mij lijkt dat zo saai, alleen maar zee om me heen...", "Wat is er nou toch te zien op zee behalve water? Dat is altijd hetzelfde...".
Toegegeven, het zal niet voor iedereen zijn zo'n reisje, je moet goed alleen kunnen zijn (EN met zijn tweeŽn), zelfredzaam en flexibel zijn, goed voorbereid op wat je mogelijk aan land kunt doen, en heel veel (e)boeken, muziek en films bij hebben (hoewel in de praktijk bleek dat we gemakkelijk films konden lenen van bemanningsleden, er was een levendige ruilhandel)... Maar SAAI was het alleminst! En dat zeewater altijd hetzelfde is, is ook zeker niet waar!
Vandaar onderstaande twee filmpjes, om in sneltreinvaart een indruk te geven van hoe "hetzelfde" iedere dag anders was!

Dagelijkse foto

We hebben tijdens onze wereldreis iedere dag 's ochtends rond 8:30 uur een foto uit ons raam gemaakt, en dat levert onderstaand filmpje op! Rond de wereld dus, in iets meer dan een minuut...
(12.7 MB, kan even duren voor hij gedownload is)

Golven en de zee

We hebben onderweg genoten van de zee die iedere dag anders was: gitzwart, bruin, groen, grijs of blauw, met golven of zo glad als een spiegel. We hebben zo veel korte filmpjes van alleen maar water gemaakt, dat we het leuk vonden om ze te combineren tot een overzicht van de zeeŽn rond de wereld in ongeveer een halve minuut!
(38.8 MB, kan even duren voor hij gedownload is)

Om echt een indruk van het dagelijkse leven aan boord te krijgen kun je het beste onze dag-tot-dag verslagen hiernaast lezen. Maar op deze pagina wilde we wat dingen aanstippen die een rode draad vormde door onze wereldreis van 138 dagen, en een kleine indruk geven van onze verblijven aan boord!

Aan boord de CMA CGM Columba:
Onze riante slaapkamer op de hoek met zicht naar voren en opzij (en de paar kilo proviand en koffie waar we het 5 maanden mee hopen uit te zingen...)

De officieren-eetzaal waar wij ook eten



Aan land in Singapore:
Onze piepkleine hotelkamer met uitzicht op een ander gebouw...(ik sta tegen de ruit aan de foto te nemen)



Aan boord de Rickmers Seoul:
Onze twee kleine kamertjes (woonkamer en slaap/badkamer) met zicht naar voren

De officieren-eetzaal waar wij ook eten



Dagelijkse maaltijd

En als afsluiter hebben we van iedere maaltijd op onze reis foto's gemaakt... Op beide schepen maar ook als we aan land waren. Gewoon voor de lol en omdat reeksen foto's altijd leuk zijn! :-)

Het klinkt een beetje gek om iedere dag een foto te maken van je eten (en dat is het ook wel een beetje), maar als je zo lang op zee zit, wordt eten heel belangrijk. Je eet uiteindelijk 3 keer per dag IEDERE dag maandenlang in hetzelfde "restaurant", en dan kijk je uit naar de afwisseling... Zoals de paar BBQ's, waar men weken van te voren al naar toe leefde, of de vis op vrijdag (niet altijd een overweldigend succes), of op zondag de pannenkoeken bij het ontbijt en het ijsje met de lunch... En voor ons tweeŽn, de kans om af en toe aan land iets anders te eten, of het nou curry van een bananenblad in MaleisiŽwas, lekker opgebakken noodles in Singapore,allerlei vreemde sushi en hapjes proeven in Zuid-Korea,een luxe 9-gangen dim sum lunch (en een broodje worst met uitjes bij de IKEA) in Japan, authentiek Mexicaans in Mexicoof een lekkere vette hamburger in Houstonen een Philly-cheesesteak inPhiladelphia!

Aan boord van ons eerste schip de CMA CGM Columba kon je merken dat het een Franse rederij was (kaasjes en wijn bij het eten) en dat er meer dagelijks budget was te besteden aan eten (zo stond er altijd een schaal fruit en kregen we iedere dag een toetje). Aan boord van de Rickmers Seoul zijn we gauw vrienden met de kok geworden en hebben we meer kunnen experimenteren met Filippijns eten: de Roemeense officieren, timmermannen en wij kregen "Westers" (als in, wat een Filippijn denkt dat Europeanen willen eten) maar de overwegend Filippijnse bemanning kreeg Filippijns eten, en toen de kok ontdekte dat we het leuk vonden om te proeven kregen we vaak een bordje van iets toegestopt. Soms heel erg lekker, en soms niet echt onze smaak... (Met name de Filippijnse "vleessalade", brrrrr!)

De foto's met een blauwe rand kun je op doorklikken naar de bijbehorende deel van de reis.

free counters