Dag 116 woensdag 20 mei 2015: op zee, 519 km

Vandaag was een dagje varen richting Philadelphia, en het viel ons op hoe mooi donkergroen het water hier was; de laatste tijd was het meestal eerder blauwig dan groen. De koffie beneden in de conferentiekamer was lekker gezellig, met name ook de Chief Engineer was in een goede bui en bleef lang zitten kletsen. Wij zijn na de koffie een rondje gaan wandelen buiten, het was wel zonnig maar er was een flinke koude wind dus we hebben nauwelijks op de voorplecht gestaan, daar was het te koud voor. De kapitein moet onderhand lachen dat we zo vaak beesten en vogels zien (en met name ook dat we bijna altijd fotografisch bewijs hebben) en vraagt tegenwoordig dan ook als hij ziet dat we buiten geweest zijn wat voor beest we vandaag weer gezien hebben. Hij ziet natuurlijk andere dingen als hij op de brug staat, want hij is dan aan het werk en let op wat gevaarlijk kan zijn voor het schip, let op of we nog op koers zijn, dat soort dingen.

We hebben vandaag geen spannende dieren gezien, maar na onze wandeling stonden we nog even bij pilotdek achterop bij de schoorsteen naar de zee te kijken toen we opeens een straaljager zagen die een scherpe bocht maakte met zijn spoor aan; iets later verschenen er twee andere straaljagers, en leken de drie samen te oefenen; ze vlogen steeds in elkaars richting en weken toen weer uit om dan weer terug te buigen. Een mooi gezicht om te zien!

Na de lunch wilde we nog even een beetje zonnen – met name Hans had erg veel behoefte aan wat zon – maar op pilotdek was teveel koude wind. Uiteindelijk vonden we achterop de woontoren twee verdiepingen lager op het kleine balkon van de lancerings-reddingsboot een zonnig plekje uit de wind! Daar hebben we lekker een uurtje of twee gezeten. We zagen terwijl we daar zaten op gegeven moment iets spuiten in de verte; een paar dolfijnen waren aan het jagen en bliezen lucht uit. Hans zag iets vreemds op de horizon, een soort vierkante wolk; maar toen we goed keken en de zoom van het toestel gebruikte zagen we dat het torenflats waren; we waren dus dichter bij de kust dan we dachten! Toen we uitgezond waren zijn we even naar de brug gegaan om te kijken hoe het ervoor stond voor we weer naar beneden gingen om te rusten voor we het loodspunt zouden bereiken (je wordt zo loom van de zon en wind buiten!).

Om 16 uur zette we de gps aan zodat we zouden kunnen zien als de rivier wat smaller werd; want de Delaware Rivier was heel breed bij de monding en kwam net als in Houston uit in een hele brede lagune. Rond 17 uur voelde we dat de loods aan boord was en zijn we naar de brug gegaan om te kijken tot het tijd was om te eten; we vinden het altijd leuk op de brug als de loods aan boord is, maar we moesten nu 8 uur de rivier opvaren en om er dan de hele tijd bij te staan is ook te veel van het goede!

Om 20 uur zijn we terug naar de brug gegaan omdat de zonsondergang heel erg mooi was; zo heb ik het nog niet vaak gezien, met vele wolkenveren in de lucht kriskras voor de ondergaande zon, heel mooi verlicht. Er voer een zeilbootje langs ons, en wij haalde net een ander vrachtschip in, en in het spiegelgladde water met de gloeiende ondergaande zon waren alle foto’s mooi! We hebben tot ruim 21:30 op de brug gestaan, kijkend naar de zonsondergang, de schemering en later de lichtjes in het donker. Erg mooi allemaal! Toen waren onze voeten op, en zijn we naar onze kamer gegaan en hebben nog af en toe uit ons raam naar buiten gekeken.

free counters