“Zu den grossen Wassern”

36 dagen van kust naar kust door Zuid-Amerika

Dag 6: Woensdag 18 augustus: Foz do Iguaçu (helikoptervlucht, vogelpark, Braziliaanse waterval)

Vandaag was helemaal volgepland: we zouden een helikoptervlucht over de watervallen maken, een vogelpark bezoeken en daarna de rest van de middag besteden aan de Braziliaanse kant van de Foz do Iguaçu watervallen. Hans en ik hebben inmiddels al veel watervallen gezien – watervallen die een begrip zijn, zoals de Victoria Falls in Zambia, en watervallen die bloedmooi zijn in allerlei vormen en maten zoals tijdens ons tocht door IJsland in 2007. Sindsdien zijn er eigenlijk geen watervallen meer geweest waar we echt diep van onder de indruk waren. Het is helaas zo dat je toch onbewust gaat vergelijken en een gevoel hebt bij wéér een waterval van “Been there, done that”. We waren daarom een beetje bang dat de Foz do Iguaçu een beetje zou tegenvallen, en dachten ook dat zo’n vogelpark niets voor ons zou zijn...


De dag begon in ieder geval al goed, zeker voor mij: ondanks dat het avondeten niet geweldig was was het ontbijtbuffet zeer uitgebreid – en in Brazilië houden ze ervan om ’s-ochtends allerlei zoete lekkernijen te serveren! Dus er was niet alleen de standaardselectie van vruchtensappen, ontbijtgranen, brood, beleg en fruit, maar er stonden ook minstens 15 als niet meer verschillende soorten cakejes, koeken, pies, en koekjes – en een paar hartige cakejes, empanada’s en pies! Het hotel in Curitiba had ook zoetigheid gehad ’s-ochtends maar dat was lang niet zo uitgebreid als dit... Jooske vergeet te vertellen dat ze toen ze al dat lekkers zag spontaan een aantal kreetjes van opwinding slaakte.


Na het ontbijt bracht de truck ons naar Helisul, het bedrijf dat de helikoptervluchten organiseert. Het is duidelijk dat heel Foz do Iguaçu verschrikkelijk toeristisch is ingesteld, dat was hier ook het geval – ze kunnen grote groepen aan... Maar wij waren gelukkig vroeg dus er viel nog te praten over het type helikopter – normaal is dat er eentje met 6 stoelen en piloot, maar omdat er 8 van onze groep een vlucht wilde doen hebben ze een helikopter met 4 stoelen en piloot laten komen. Daardoor moest er nog altijd eentje in het midden zitten maar gelukkig was er iemand die daar geen probleem mee had aangezien zijn vrouw altijd de foto’s maakt; dus Hans had dat al met een kwinkslag met die man geregeld dat wij met hun zouden vliegen! De vlucht was kort (dat is meestal zo helaas met helikoptervluchten – kort en duur): we zouden maar zo’n 6-7 minuten boven de watervallen zelf vliegen en in totaal maar zo’n 13 minuten in de lucht zijn. En dat voor 360 reales, zo'n 160 euro, met zijn tweetjes. Maar goed, alleen al het in zo’n helikopter zitten is leuk en zo’n natuurfenomeen vanuit de lucht zien is ook geweldig, dus wij doen dat soort dingen graag!

Klik op de foto's om ze uit te vergroten of op de filmpjes om ze af te spelen

De waterval was inderdaad schitterend om te zien – je kunt het niet echt een “waterval” noemen en zelfs “watervallen” dekt niet echt de lading… Het is meer een enorme scheur in het landschap met honderden kleine en grote watervallen in een klein gebied geconcentreerd. Heel erg mooi en het was een mooie heldere zonnige ochtend dus we hadden een uitstekend uitzicht. De piloot deed mooi een paar draaien en stoere manoeuvres en toen was het tijd om weer terug te gaan. De hele ervaring was helaas niet zo stoer en spannend als we gehoopt hadden, dat kwam mede doordat het bedrijfje zo vreselijk toeristisch is dat ze je als vee afwerken – de piloot gaf bijvoorbeeld heel de vlucht nog geeneens een kik om aan te geven dat hij überhaupt bewust of geïnteresseerd was in onze aanwezigheid in zijn helikopter, en de bemanning op de grond joeg ons zo snel mogelijk naar en van de helikopter vandaan... Ach ja, het was een mooi vluchtje, dat wel.

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

Nadat de andere helft van de groep geweest was (want gaat die 13 minuten snel als je op de grond staat, en langzaam als je in de lucht zit!) was het tijd voor het vogelpark. Naast de entree stond een stel mistroostige struisvogels in een sombere omheining als publiekstrekker dus Hans en ik zagen het ook al somber in – wij zijn sowieso huiverig geworden voor dierentuinen sinds we de beesten echt in het wild gezien hebben… Maar het vogelpark was verrassend en bleek zelfs een hoogtepunt van de reis tot nu toe! We denken dat het terrein niet zo heel groot is maar het was grootst opgezet en knap ingedeeld zodat je nooit echt het idee had dat je met vele mensen daar rondliep (er waren toch zeker zo’n 3-4 busladingen binnen). Het stond helemaal vol met bomen, struiken en begroeiing en via een slingerend pad liep je langs en vooral ook door de verschillende vogelkooien. En het is ooit als opvangcentrum opgezet dus een hoop vogels zijn tam of in ieder geval niet mensenschuw... Wat niet wil betekenen dat ze je niet lelijk kunnen pikken!

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

Gelijk al in de eerste ruimte waar we doorheen liepen kwamen er vogels, waaronder toekans en papegaaien, naar ons toe om te kijken, op schouders te gaan zitten en zelfs geaaid te worden... Leuk! De vogels mogen niet gevoerd worden en lijken dat ook niet te verwachten, maar ze komen wel gewoon naar je toe vliegen of lopen en een bezoeker had zelfs een papegaai op zijn schouder gekregen die niet meer weg wilde... Hij wilde nog wel even op mijn en Hans z’n schouder gaan zitten voor de foto, maar hipte daarna gelijk terug! Nadat hij echter eerst een van Hans z’n bloesknopen kapotgebeten had... De meeste ruimtes waren weelderig opgezet met veel groen, en omdat er omheen ook overal veel en vaak ook hoog groen was, kon je vanuit de ene ruimte geen andere ruimtes zien. Hans en ik waren dus best onder de indruk!

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

Er waren natuurlijk vele prachtige, kleurrijke en gekke vogels te zien… Vooral de papegaaien, toekans en parkieten zijn zo expressief in hun uitdrukkingen en hebben de meest prachtige kleuren, van complete regenbogen tot diep rood, groen of blauw! In een ruimte waren er veel toekans met prachtige geel-oranje snavels, die ook absoluut niet schuw waren. Dus ik wilde daar wel een foto van dichtbij van maken, want geen enkel probleem leek want de toekan was erg geïnteresseerd in mij... Alleen niet in mij, bleek toen ik dichtbij hem stond, maar in mijn mooi glimmend metallic oranje fototoestel! De toekan probeerde namelijk mijn toestel op te eten... Waardoor ik prachtige foto’s van een toekan van dichtbij heb – tot achterin zijn keel! Op een gegeven moment werd ik echt gevolgd door de toekans, die allemaal dichtbij dit mooie lekker uitziende oranje object wilde komen – nauwelijks was er één weg of de volgende kwam al naar me toe – en het was echt de kleur want in Hans zijn fototoestel (donkerblauw) waren ze totaal niet geïnteresseerd, ze wilde mijn toestel hebben... Echt te gek voor woorden en hartstikke leuk!

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

We hebben ook genoten van het zien van een serie vogels (waaronder weer een toekan) die uitgebreid aan het genieten waren van een douche – de sproeier was op hun kooien gericht en ze stonden allemaal uitgebreid te badderen in de “regen”. En er was een prachtige koningsgier met een knotsgekke tekening op zijn kop die van een lekker kippetje stond te genieten, en een indrukwekkende harpijvogel die in haar nest bezig was... Ook gek om te zien was de groep flamingo’s (benieuwd of we die ooit goed in het wild te zien zullen krijgen, aangezien we daar altijd pech mee hebben!) die jongen hadden... Omdat de omheining omringd was met spiegels had de relatief kleine groep van zo’n 30 vogels het idee dat ze in een grote groep met duizenden of zelfs miljoenen vogels stonden en voelde zich daardoor veilig genoeg om te broeden!

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

We hebben een kasuaris gezien, een indrukwekkende en bijna prehistorische vogel om te zien, die zijn zo territoriaal en kunnen zo agressief zijn dat hun omheining speciaal met gehard glas in plaats van kippengaas is omheind. Deze kasuaris liep echter een beetje zoals een leeuw in een kooi heen en weer, dat was wel een beetje zielig. En er was een groep knalgele parkietachtige, en een klein tuintje vol kolibries... Die kolibries waren prachtig maar bijna onmogelijk om op de foto te krijgen – we hebben met de snel-vuren stand op onze fototoestellen honderden foto’s moeten maken om een paar te krijgen waar überhaupt een vogeltje duidelijk op staat (de vleugels gaan zo snel die zie je gewoon niet).

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

Als afsluiting van het vogelpark heb je de keuze om door de papegaaienkooi te lopen – een grote kooi vol van de meest prachtige papegaaien… Je hebt “de keuze” omdat de papegaaien bekend en berucht zijn voor hun aanvallen – het is dan ook verplicht om alles op je hoofd inclusief brillen, oorbellen en kettingen uit te doen, voor het geval ze ze van je afrukken… Sommige mensen liepen dan ook maar om de kooi heen, wij gingen er natuurlijk doorheen! En inderdaad, de papegaaien wilde nog weleens zo dicht over ons hoofd vliegen dat hun veren je aanraakte! Maar het was knotsgek om te zien allemaal, overal gebeurde wel wat en de papegaaien waren ongelofelijk expressief... Sommige zaten lekker samen te kroelen, anderen waren met elkaar aan het bekvechten, sommige hingen ondersteboven aan het dak te kijken naar iedereen en alles beneden, en anderen deden constant duikvluchten van de ene naar de andere kant. Geweldig! Hans en ik zijn meestal als eerste ergens klaar, maar in dit vogelpark moesten we op het laatst nog haasten om niet te laat terug bij de truck te zijn, zo leuk was het allemaal... Bij de uitgang konden we nog speciaal even met een redelijk rustige papegaai op de schouder poseren – de verzorger van deze papegaai zorgde er echter wel voor dat de papegaai steeds een stukje kokosnootschil in zijn poot had waar hij druk op zat te kauwen en te kraken, waarschijnlijk om te voorkomen dat hij op onze oren zou gaan kauwen!

Klik op de foto's om ze uit te vergroten of op het filmpje om deze af te spelen

Bij de truck teruggekomen was het tijd voor de lunch (lunch is altijd doe-het-zelf groente, fruit, en uitgebreide broodlunch, klaargemaakt en uitgestald op het plateau achterop de vrachtwagen), en daarna reden we naar het nationaal park Foz do Iguaçu, dat om de watervallen aan de Braziliaanse kant is opgezet. Met speciale bussen werden we in het nationaal park gebracht naar het begin van de wandeling, die ons via allerlei uitkijkpunten tot vlakbij de watervallen zou brengen. Ze zeggen dat de Braziliaanse kant vooral mooi is vanwege de uitzichten en het overzicht, en dat klopt wel, want Hans en ik waren diep onder de indruk van deze waterval! Echt een spectaculair mooi natuurfenomeen! Het was een wandeling langs de Braziliaanse kant, als je door zou lopen misschien maar een half uurtje, maar met alle fotostops was het zeker 2-2,5 uur en dan moesten we weer tegen het einde nog even doorlopen om er zeker van te zijn dat we alles zouden zien voordat het tijd was om de bus terug te nemen naar de ingang van het nationaal park. Echt schitterend, vanuit iedere hoek zag het er weer anders uit en iedere keer dat je keek zag je weer een nieuw watervalletje of stroomversnelling... De waterval is ook niet te beschrijven: het zijn eigenlijk meerdere plateaus of trappen waar overal water over stroomt. We hebben er van genoten het was echt een hele indrukwekkende wandeling. Onderweg zagen we regelmatig neusberen, in groepen, aan het rommelen in de prullenbakken en de tassen van de mensen bekijken op zoek naar eten. Het zijn grappige diertjes maar ze zijn vreselijk brutaal en bijten je als je niet oppast...

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

Tegen het einde van de wandeling kwamen we bij een groot natuurlijk plateau min of meer halverwege in de waterval – de “Garganta del Diablo” oftewel Duivelskeel – boven ons waren watervallen en onder ons waren watervallen. Op dit plateau was een loopbrug gemaakt waardoor je naar de rand van het plateau kon lopen en over het randje kijken... Indrukwekkend natuurlijk! Heel erg mooi en behoorlijk nat want de spray en mist waait zo over je heen – heerlijk! Wat is het fijn dat we ons waterdichte toestelletje hebben, je loopt namelijk ook gewoon heel relaxed foto’s te maken in zo’n omgeving waar anderen moeilijk doen met plastic tasjes en regenjacks in een poging én foto’s te maken én het toestel droog te houden...

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

Als laatste konden we bij een uitkijktoren tot vlak bij het watergordijn van een van de watervallen komen, en bovenop de toren een prachtig uitzicht over deze hoek van de waterval – want het geheel is zo groot, dat kun je niet in een blik omvatten daarvoor moet je echt erlangs wandelen… Met de bus werden we teruggebracht naar de ingang waar we met een “gewone” stadsbus naar het hotel gebracht werden dat overal strategisch dichtbij ligt. ’s-Avonds werden we naar een grillrestaurant gebracht met buffet – we konden van het buffet nemen wat we wilde en kregen eerst drie soorten vlees voor te proeven zodat we daarna aan de keuken konden doorgeven van welke vleessoort we meer wilde – dat werd dan vers gebakken. Het vlees (zeker de proeflapjes) was supermals en zacht en smolt op de tong, heerlijk! Later op de avond werd het vlees volgens Hans al wat minder mals – ik had alleen de drie proeflapjes genomen – maar je kon sowieso proeven dat het erg goed vlees was. Voor een prijs van omgerekend 15 euro per persoon krijg je niet zulk vlees in Nederland!

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

Gisteren Naar boven Naar alle dagen Morgen
free counters