“Zu den grossen Wassern”

36 dagen van kust naar kust door Zuid-Amerika

Dag 9: Zaterdag 21 augustus: Foz do Iguaçu – Dourados (on the road)

Vandaag was een rij-dag: we moesten zo’n 450 km overbruggen naar Dourados, een tussenstop onderweg naar het volgende punt op het programma… Het was op zich best wel een mooie rit maar het landschap was overwegend Europees – het had zo Duitsland kunnen zijn geweest! Misschien ook wel daarom dat veel Duitsers blijkbaar hier naar toe geëmigreerd waren... Je zag onderweg zelfs af en toe gebouwen geïnspireerd op Duits vakwerk!

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

Op een gegeven moment staken we een grote brug over die de grens vormde tussen twee provincies – deze rivier is de 7e grootste in Zuid Amerika, de Paraná – we gingen nu van de deelstaat Paraná naar de deelstaat Mato Grosso del Sul. Deze brug was bijzonder omdat hij in het midden totaal niet aansluit... De twee deelstaten hadden de brug als gedeeld project gemaakt maar duidelijk niet overleg hoe breed, hoog en schuin de brug moest worden of zelfs waar hij gemaakt moest worden. Dus in het midden heb je een kronkel omlaag en naar rechts en versmallend om de twee brughelften op elkaar aan te sluiten! En het ziet er niet uit natuurlijk... Aan de oever van deze rivier hebben we geluncht en na de lunch de klok een uurtje teruggezet. We zijn nu zes uur vroeger dan Nederland!

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

De rit was verder wel leuk, maar duurde lang. Al met al zijn we inclusief het uurtje dat we teruggezet hebben elf uur onderweg geweest vandaag... En dat is vermoeiend! We reden vaak langs koffiestruiken en suikerrietvelden, en er was regelmatig de mogelijkheid om even te stoppen, een foto te maken en de benen te strekken. Wat ons vandaag erg opviel waren de (soms kilometers lange) tentenkampen langs de weg; oneindig lange rijen tenten van plastic, hout, takken, alles wat voorhanden was. Dit waren de woonplaatsen van de “landenlozen”, op openbaar niemandsland tussen de enorme finca’s van de rijken en de openbare wegen waar niemand ze weg kon jagen. Zij hadden zich binnen Brazilië als bond georganiseerd en strijden nu tegen de allerrijkste van Brazilië die enorme delen van Brazilië braak laten liggen om ermee te speculeren, terwijl deze landenlozen moeten verhongeren omdat ze niet aan land voor hun onderhoud kunnen komen... Toch wel indrukwekkend om te zien – blijkbaar bezitten een paar duizend mensen in Brazilië meer land dan deze groep van een paar miljoen landenlozen ooit nodig zou hebben om van te leven.

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

Voor de rest was het rijden, kijken en af en toe dutten in de warmte. Het is warm de laatste tijd, zeker 25-30 graden. Op het laatst waren er veel wegwerkzaamheden (dat pakken ze groots aan, soms moesten we wel een half uur wachten tot we weer mochten gaan rijden) waardoor de voortgang langzaam was... Uiteindelijk reden we Dourados in, een (in onze ogen) grote stad met weinig bijzonders – gewoon een handelsstad. Wel met veel schoenenwinkels blijkbaar! Wat ook opviel was het aantal drogisten en apotheken. Tientallen op honderd vierkante meter. Het hotel lag redelijk centraal en probeert zoals veel hotels hier heel veel te lijken maar in de praktijk valt dat wel mee.

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

Vanavond zouden we uit eten gaan bij een restaurantje in de buurt, en we waren moe en wilde voor die tijd nog even rusten, maar eerst wilde we nog even de omgeving verkennen voor een supermarktje om nog wat water in te kopen. We kunnen ook bij Ralph en Heidi water kopen maar dat is behoorlijk duur: 1,30 per 1,5 literfles, dus als het mogelijk is kopen we 5-6 literflessen bij lokale winkeltjes om de gemiddelde prijs wat omlaag te drukken. Anders geef je op zo’n reis van 5 weken gauw 55-60 euro uit aan water alleen – en sowieso ook iedere hotelovernachting bij het eten ieder een drankje á 2 euro per stuk... Dat tikt aan en we moeten op het einde afrekenen in euro’s maar we hebben geen onbeperkte lading euro´s bij - wij wisten niet dat er een afrekening zou komen en dat die in euro’s zou zijn! Ach ja... Komt goed allemaal.

Na het eten hebben we nog even de mail binnengehaald – de laatste keer voor de komende twee dagen want dan slapen we weer op de camping – en alle batterijen opgeladen. De kans is aanwezig dat er stroom is op de camping, maar voor het geval dat niet zo is, is dit onze laatste kans om alles op te laden. Daarom gaan we tot we morgen zeker weten dat we stroom hebben ook niet meer het onderwatertoestel gebruiken, aangezien er op maandag een zoetwatersnorkelpartij op het programma staat!

Gisteren Naar boven Naar alle dagen Morgen
free counters