“Zu den grossen Wassern”

36 dagen van kust naar kust door Zuid-Amerika

Dag 13: Woensdag 25 augustus: Miranda (boottocht rio Miranda)

Vanochtend na het ontbijt vertrok Ralph met de truck en een deel van onze bagage richting Bolivia... Wij hadden alle tijd, want we hoefde pas om half tien klaar te staan – we werden opgehaald door een busje met chauffeur die ons vandaag en morgen rond zou rijden, en reden naar een hotel aan de rand van de Miranda rivier. Daar stapte we in kleine bootjes – 4 man en de bestuurder per bootje – en deden een boottocht van ruim drie uur op de rio Miranda. Wij gingen met Maggie en Günther, dat was gezellig en zij zijn net als wij gericht op de dieren dus zoeken ernaar en houden stil als er iets is...

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

Het was een hele leuke rondvaart, want je zit natuurlijk in kleine bootjes dicht bij het water, en de bestuurders waren erg gericht op dieren zoeken. Onze bestuurder zag zelfs kaaimannen half in het water aan de kant verborgen onder dichte mangrovebegroeiing! Eerst voeren we een eindje stroomopwaarts richting een riviersplitsing tussen de rio Miranda en een andere rivier – en je kon heel goed de splitsing zien want de ene rivier was bruinig en de andere bijna zwart, en waar ze samenkwamen vermengde het zich. We hebben gelezen dat dat ook in de Amazone te zien is, nog veel sterker zelfs: daar willen we ook nog eens een keer met een rivierboot een tocht maken! Na de riviersplitsing gezien te hebben draaide we terug en gingen weer stroomopwaarts, terug langs het hotel. Overal zag je vissers, dat is in deze regio blijkbaar de nationale sport...

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

We hebben heel veel vogels en met name roofvogels gezien, prachtige grote statige vogels die ons soms best dichtbij lieten komen... En heel veel kaaimannen, van een groepje van zo’n zes babytjes tot hele grote van zeker anderhalf meter als niet meer lang; geweldig! Onze bestuurder kon geen woord Engels en praatte alleen in het Portugees (en volgens mij ook nog zwaar dialect) dus communicatie was ingewikkeld, maar hij was heel erg oplettend en constant aan het kijken voor vogels of dieren – een keer probeerde hij zelfs een grote roofvogel dichterbij te lokken met een dood visje... De vogel bleef wel in de buurt om te kijken wat er gebeurde maar had geen interesse in het visje pakken, hij had duidelijk al een volle maag! We hebben genoten van de vele kaaimannen – vooral de kleintjes waren erg leuk – maar het was steeds opletten want ze waren heel schrikachtig en bij het minste of geringste verdwenen ze weer het water in... En opeens zag onze gids een beweging in het water en riep hij “capibara”! Dat was een beest dat we echt hoopte te zullen zien deze reis, vooral Hans want die heeft er als kind al over gelezen, maar nog nooit in het echt gezien. We voeren er snel naar toe en inmiddels was de capibara uit het water verdwenen – maar we hadden geluk, want hij zat nog op de kant en we hebben hem heel goed kunnen zien! Na een paar minuten pas verdween hij de struiken in, nadat we toch redelijk dichtbij konden komen met het bootje... Leuk! Die hadden we nog niet verwacht te zullen zien, hoogstens in de Pantanal zelf!

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

We hebben ook prachtige watervogels gezien, waaronder een enorme reiger met giraffeprint en giraffennek (we onthouden al die namen niet hoor, het was gewoon een mooi beest...) die in een bosje zat te zonnen... Het was een hele geslaagde boottocht en we kwamen heel tevreden en met volgeschoten fototoestellen terug bij het hotel. Het heet trouwens “hotel” maar is heel eenvoudig en duidelijk vooral bedoeld voor vissers. We kregen hier lunch als deel van de tour en dat was net een beetje alsof je lokaal bij iemand thuis (niet op z’n Nederlands maar eenvoudiger) te eten kreeg! Op zich smaakte het allemaal wel, beter in ieder geval dan de vorige avond... Veel vis natuurlijk, waarschijnlijk vers of in ieder geval lokaal gevangen, lekker! En zoals overal in Brazilië onder andere ook rijst met bruinenbonensaus, en een soort dikke marmelade toe...

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

We waren lekker vroeg terug in het hotel, rond drie uur, dus we hebben nog uitgebreid kunnen dutten, internetten (Hans heeft wat emails gestuurd) en de foto’s uitzoeken voordat het weer tijd was om te eten, in dezelfde tent als gisteren. Het was iets beter maar dat kan ook zijn omdat onze verwachtingen naar nul verlaagd waren natuurlijk... ’s-Avonds heb ik nog een tijd zitten typen en hebben we gedoucht (de komende paar dagen wordt waarschijnlijk minimaal toilet maken), hebben we onze insectenbeten nog eens geteld, en toen was het tijd om te gaan slapen. We gaan de komende drie nachten in de tent slapen, zucht!

Klik op de foto's om ze uit te vergroten

Gisteren Naar boven Naar alle dagen Morgen
free counters