Zaterdag 20 augustus: aan boord, eerste kanotocht, vruchtenles

Klik op de foto's om ze uit te vergroten


Vanochtend was Hans al vroeg op – we moesten er om 6 uur uit maar hij ging om half 6 al douchen want hij had helaas geen oog dichtgedaan. We hadden eigenlijk besloten om niet te gaan douchen in verband met de korte nacht, maar omdat hij daar toch wel lekker van opfriste ben ik ook even heel gauw gegaan. Inderdaad wel lekker om de reis van je af te spoelen! Iets na 6 uur gingen we ontbijten, want we moesten al om 7 uur in de lobby zijn en moesten voor die tijd nog ontbijten en afrekenen; het was gelukkig een lekker ontbijtbuffet met heel veel vers fruit. Lekker! Het hotel is ons niet tegengevallen in ieder geval, ondanks de slechte reviews die we op internet hadden gelezen, de kamer was tenslotte keurig en de bedden heerlijk… We hebben redelijk snel ontbeten en onze spullen naar beneden gebracht zodat we nog even een mailtje konden sturen (gratis wifi in de lobby) voor de rest van de groep bij elkaar was en we naar het schip zouden moeten gaan.

Het is een groep van 14 man totaal: een Zwitser stel, een Duits stel met 2 meisjes van 14 en 16, wij, en de rest is allemaal Amerikaans, zoals we verwacht hadden. Te oordelen aan de verhalen, de landen die men bezocht heeft en het enthousiasme is iedereen duidelijk verslaafd aan reizen, en aan natuur en dieren. De jongste is dus 14, maar de oudste is zelfs al 87! Ongelofelijk, we hebben er toch veel respect voor hoor… Het lijkt er in ieder geval op dat we wel wat aanspraak zullen hebben, er lijken aardige mensen tussen te zitten en iedereen heeft in ieder geval hetzelfde doel hier; van de natuur te genieten. De gids kwam ons rond 7 uur halen om naar de pier te lopen, vlakbij het hotel, waar onze rivierboot de Tucano al klaarlag. Het is een heel klein bootje om te zien, een beetje smal en erg hoog, maar als je aan boord bent lijkt hij groter: alles heeft wel zijn plek en de ruimtes zijn goed ingedeeld. En wonderlijk genoeg hebben wij volgens mij de mooiste hut gekregen! Bovenop het bovenste dek, achter de stuurhut! Met een dubbel en een enkel bed dus genoeg ruimte voor onze rotzooi… Komen we goed weg, dat is toch wel lekker als je een beetje bewegingsruimte hebt. En heerlijk koel – want het is ‘s ochtends vroeg al over de 30 graden maar hier op het schip hebben ze in de hutten airconditioning dus dan is het een “koude” 24 graden binnen.

We waren rond een uur of 8 aan boord, en na een welkomstpraatje, wat uitleg over het schip en iedereen zijn hut aanwijzen hadden we vrij tot een uur of 10. Iedereen ging op het achterdek zitten kletsen, en rondkijken want we zijn gelijk weggevaren de Rio Negro op; we varen nou met aan stuurboord de rivierkant en het regenwoud, en je ziet al goed dat die ondoordringbaar is! En dat deze rivier inderdaad niet zo dichtbevolkt is want zelfs nog dicht bij Manaus is er maar af en toe een huisje te zien. Om 10 uur kregen we nogmaals wat uitleg over het programma en de huisregels, en deed iedereen zich nog even “formeel” voorstellen in de kring, even zomaar wat woordjes over wie hij was en waar hij vandaan kwam. En toen hadden we natuurlijk ook een zwemvestenoefening! Hans heeft de thermometer van zijn zakmes tevoorschijn gehaald en in de schaduw op het achterdek is het een aangename 30 graden, maar in de zon schoot de thermometer binnen een paar minuten al door naar de 45 graden en stijgende!

Het wordt zoals verwacht een drukke week, lekker! De dag begint rond 5:20 als ze je komen wekken door op je deur te kloppen. Dan om 5:50 in de lange kano’s die achter het schip meeslepen voor een boottochtje van zo’n 2 uur, om rond 8 uur weer aan boord van de Tucano te stappen voor ontbijt. Om 10 uur is het tijd voor een junglewandeling van zo’n 2 uur (strenge instructies om lange broeken, t-shirts met lange mouwen en goede schoenen te dragen), waarna we rond een uur of 12 weer aan boord komen voor een snelle douche en lunch. Dan is het min of meer siestatijd want het heetste van de dag – en die tijd zal waarschijnlijk gebruikt worden om van de ene plek naar de andere plek te varen – tot een uur of 16 ‘s middags wanneer er weer een kanotochtje van 2 uur op het programma staat, avondeten rond een uur of 18, en dan vaak ‘s nachts om 20 uur ook weer een kanotochtje… of die laatste kanotocht ook weer 2 uur lang is weten we nog niet, want de volgende dag is het weer om 5:20 op!

De wc spoelt met puur rivierwater (helder en schoon, maar echt donkerbruin, net cola; het heet niet voor niets de “Zwarte Rivier”) en de douche ook, maar er is alleen warm water van 12-12:30. Wij denken echter dat onze douche sowieso warm water heeft als er stroom is, want het is zo’n elektrische douchekop die hier erg populair zijn: er is aan boord vooral stroom van 6 uur ‘s avonds tot 6 uur ‘s ochtends, van 9-11 en dan weer van 12-16 uur. Drinkwater is gratis en het wordt ons op ons hart gedrukt om veel meer te drinken dan we gewend zijn, want het is hier WARM – op het heetste van de dag makkelijk 37 graden of meer en 80-90 % luchtvochtigheid! We hebben er erg veel zin in, het lijkt een heerlijk weekje natuur en varen te zullen worden.

Lunch was een eenvoudig maar prima buffet op zijn Braziliaans, dus met bruine bonen en rijst erbij. Het eetzaaltje is piepklein maar met wat passen en meten passen we er allemaal in en de twee gidsen kunnen er ook zelfs nog bij. De ene gids, Souza (eigenlijk zijn achternaam maar zijn voornaam is onuitspreekbaar) heeft indiaans bloed en komt oorspronkelijk van een ander deel van de Amazone vandaan maar woont vanaf zijn 14e in Manaus. De andere gids heet Edivam, (ook aan te spreken als Eddy), en komt van de Amazonerivier vandaan maar is ook als tiener naar Manaus toe gekomen, omdat ze hier door konden leren en naar het middelbaar onderwijs gaan. Zij spreken allebei redelijk goed Engels en begeleiden ons overal; tot op heden lijkt het allemaal best goed georganiseerd!

Na de lunch hadden we vrij tot de kanotocht om 4 uur: sommige mensen gingen gelijk naar hun hut om een dutje te doen, de rest ging naar het achterdek om te luieren. Terwijl we daar zaten, te genieten van het regenwoud en de rivier kwam er een prachtig getekende grote mot van toch zeker 8 cm vleugelbreedte op mijn hiel zitten. En hij leek het wel naar zijn zin te hebben op mij want hij is een hele tijd gebleven. Als ik te veel bewoog dan liep hij gewoon over mijn been op zoek naar een ander plekje, en op een gegeven moment zelfs via mijn hand (ik probeerde hem een beetje uit de weg te begeleiden) over mijn arm naar mijn schouder! Leuk… Ik ging na een tijdje op onze lekkere koele geairconditioneerde kamer een dutje doen, (het is buiten zelfs te heet om stil te zitten op het moment), en Hans kwam er na een tijdje bijliggen. Zomaar eventjes… Hans schrok om 4 uur wakker, we waren knockout geweest! Snel dus onze spullen bij elkaar rapen en naar beneden, waar de rest al klaar stond en ze bezig waren de kano’s tevoorschijn te halen. Oeps, toch nog een beetje jetlag dus…

De “kano’s” zijn niet echt kano’s maar lange smalle boten met een buitenboordmotor waar makkelijk 8 man in zou passen, en dan nog een gids op het achterste bankje – de groep is met z’n 14’en, maar er zijn twee vrouwen die alleen reizen dus we zitten met 7 man per boot. De boottocht was heel mooi, in een smal kanaal parallel aan de Rio Negro (eigenlijk varen we nu in een eilandenarchipel, maar omdat die allemaal zo langgerekt zijn lijkt het alsof het kanalen zijn), waardoor we goed dicht bij de oevers waren. Erg mooi en bijzonder om heel stilletjes op de stroming mee te drijven, te kijken naar de bomen in het water en langs de kant (het water staat nog hoog en stond in juni zelfs 3 meter hoger), en te luisteren naar de regenwoudgeluiden om je heen!

Terug op het schip net tegen zonsondergang aan kregen we versgebakken plataanchips (een soort bakbanaan) en om 7 uur kregen we een les in tropische vruchten, groentes en noten. Erg leuk, vooral voor mij omdat ik de meeste al (her)kende en het dus een feest der herkenning was. We hebben vandaag gelijk ook geleerd dat we onze koplampjes altijd bij moeten hebben, want we zijn de enigen die op het bovenste dek slapen en die wordt niet verlicht. Het is dus ERG donker ’s nachts! Wel mooi is dat de Melkweg goed te zien is, zelfs al was het een beetje bewolkt… Het avondeten om 8 uur was iets minder lekker dan de lunch, maar ach, het ging wel en de verse rijpe zoete ananas toe was wel erg lekker! Al gauw na het eten ging iedereen naar zijn hut dus wij ook, en we hebben nog even gelezen en in mijn geval getypt voordat het hoog tijd was om te gaan slapen. De gidsen hadden al gezegd dat regen hier plotseling komt en even plotseling weer verdwijnt, en dat hebben we rond half 10 ook gemerkt want er kwam opeens een bui slagregens en flinke wind langs!

free counters