23/2: King's Canyon - Kulgera, 378km

Vandaag was een dag vol leuke en spannende belevenissen…ik heb dan ook wel 255 foto’s geschoten vandaag!! We hebben vanochtend lekker uitgeslapen tot half acht en een spiegeleitje als ontbijt gehad. Ja het klinkt misschien alsof we ons volproppen hier maar dat is dus niet zo hoor! :) Want ‘on the road’ lunchen we niet of nauwelijks en sowieso eten we niet zo veel op een dag. Het was vandaag niet meer bewolkt en meteen een graad of tien warmer, dat was zelfs sochtends al goed te voelen. Tegen half tien kwamen we aan bij King’s Canyon zelf, waar je 3,5 uur langs de rand van de kloven kan wandelen of 1 uur in de kloof zelf. Gezien de enorme hitte (het was om half tien al 31 graden in de schaduw en dus boven de gevarengrens van 30 graden) en de forse klim die het begin is van de lange wandeling besloten we om in de schaduwrijke kloof te wandelen. Bepakt en bezakt met water, energyrepen en Hans zijn zakmes (je weet maar nooit…) zijn wij gaan wandelen.


Het is een prachtige wandeling, we waren er echt helemaal verrukt van – die kloven zijn prachtig mooi verweerd en het is duidelijk dat de droge rivierbed waar we op wandelde ook een diepe woest kolkende rivier kon zijn, gezien de enorme stenen en complete boomstammen die er lagen…de hitte was behoorlijk, zelfs in de kloof, en het stikte er van de vliegen – maar ook van andere dieren. We hebben prachtige vogeltjes met hoge gekke kuifjes of lange wipstaarten gezien en kleine hagedissen, en gezien hoe dichtbij we konden komen zijn ze weinig mensen gewend en zien ze dus niet als een dreiging. Tegen het einde van de wandeling (een half uurtje heen en half uurtje terug) kwamen we op een platform met uitzicht over de rest van de kloof, waarvandaan je heel goed de kloofwanden kon zien; op sommige plekken echt alsof er een schuurmachine langs was geweest, zo glad – en op andere plekken helemaal opbrokkelend in plakken en blokken. Echt heel erg indrukwekkend en als ik eerlijk ben, veel leuker en mooier dan Uluru of zelfs de Olga’s. De langere wandeling langs de rand van de kloof moet echt schitterend zijn, dan kijk je neer in de kloven, maar niet te doen met deze hitte. Toen we weer bij het waarschuwingsbord met de thermometer kwamen om half elf stond hij al namelijk op 34 graden in de schaduw… En wij waren van ons ommetje al helemaal plakkerig bezweet…


Vlak bij King’s Canyon is een roadhouse/cattle station, King’s Creek Station, die van alles en nog wat te doen biedt – van Harley Davidson tours tot kameeltochten tot helikoptervluchten…En dat laatste wilde wij dus doen! We hadden het kleine helikoptertje al zien staan op de heenweg en nu op de terugweg gingen wij dus vragen hoe en wat. Nou goed, we hadden wel zoiets verwacht maar de goedkope vlucht van 40 dollar was voor maar 5 minuten. Maar ja, vijf minuten is wel al genoeg om een goede indruk te krijgen en er was zelfs op dit vluchtje al veel te zien volgens de prijslijst, dus wij hebben onszelf getrakteerd :) ECHT KICKEN!!! Echt zo vreselijk leuk, Hans en ik waren nog een uur daarna aan het nastuiteren geloof ik! Echt geweldig heftig!


We liepen naar binnen, vroegen naar de vlucht en de jongen vroeg of we meteen weg wilde, en zo’n 10 minuten later zaten we in de helikopter terwijl de piloot de laatste veiligheidschecks maakte…en 10 minuten later zaten we al weer in de auto op weg. Maar ondertussen! De piloot zei dat als we dat niet te eng vonden we zonder deuren zouden vliegen – yes doen riepen Hans en ik – en dat was echt super. Het is net of je zelf vliegt, dat toestel reageert zo makkelijk en soepel, en al ga je zo’n 200 km per uur je hebt echt het gevoel dat je zweeft. Hij nam ons mee over de bergen en kloven vlakbij de station en we hebben wilde paarden gezien en in de verte Uluru en de Olgas, en ik heb nonstop foto’s gemaakt. Ik vond het echt geweldig, en toen we landde zat ik zo vol adrenaline dat ik zo weer de lucht in had gewild en daar blijven, de hele dag zo boven het land vliegen…maar ja, dat laat ons budget niet toe hoor! Die 5 minuten waren meer dan genoeg om een geweldige indruk van het vliegen en de kick die dat geeft, en het landschap te krijgen. Hans heeft in een deltavlieger boven de Victoria watervallen in Zambia gevlogen, en dit geproefd hebbende lijkt me dat ook supergeweldig spannend en leuk! Oef, we waren er helemaal vol van!


En dan zit je 10 minuten later weer in de auto terug richting de snelweg hihihi! Echt maf. Halverwege de grofweg 160 km naar de afslag richting de snelweg door het mooie glooiende landschap zag Hans opeens naast de weg kamelen! Ja KAMELEN – een hele kudde ervan, Hans heeft er wel 12 geteld. Blijkbaar is Australië het enige land waar nog wilde (verwilderde) kamelen leven, en al hadden we wel al waarschuwingsbordjes gezien nog geen kameel zelf natuurlijk. Op deze weg lag er veel stront – te groot voor kangaroes, misschien koeienstront – alleen het waren niet echt vlaaien. Maar ja, zowel Hans als ik hadden zoiets van, dat zal wel liggen aan de Australische koe…en nu weten we waar het van was! En we hebben echt geluk gehad want de kudde had helemaal geen zin in mensen en trok dus terwijl wij foto’s maakte rustig het struikgewas in, en dan zijn ze opeens weg. Vlak nadat wij gestopt waren kon je ze al niet meer zien vanuit een rijdende auto.


Al hadden we op de heenweg het stuk van Coober Pedy naar Uluru in een keer gereden nu hadden we vanuit King’s Canyon (een vergelijkbare afstand) zoiets van, we moeten niet zo haasten en we doen het wel in twee etappes. Doel voor vanavond was dus Kulgera Roadhouse, vlak bij de grens met Zuid Australië. We hadden getankt in King’s Canyon (niet helemaal vol) en de afstand was iets van 300 km dus dat moest te doen zijn op wat er in de tank zat. Bij aankomst bij de snelweg (nog zo’n 74 km te gaan) zat er nog steeds voldoende in, dus wij hebben niet bijgetankt…maar 30 km voor Kulgera schrok Hans opeens toen bleek dat het wijzertje wel heel laag stond! We hadden vanwege de hitte vandaag veel de airco aan, maar om de benzine te sparen hebben we de laatste 30 km zonder gereden. Nou en daar (en de angst droog te komen te staan) krijg je het erg warm van!!! Met nog maar een paar druppels in de tank zijn we het tankstation binnengereden en konden de visioenen van nog kilometers moeten lopen verdwijnen…


De roadhouse is voor een roadhouse best wel netjes – het is alleen loeiheet hier en we zitten dus vanmiddag met de gordijnen dicht tegen de zon en de airco aan…en zelfs ik klaag niet over de airco vandaag! Want Hans heeft een thermometertje bij en die gaf om een uur of vier 38 graden in de schaduw aan…

Liefs,

Jooske


Wat die thermometer betreft, die maakt deel uit van mijn onvolprezen zakmes. Never leave home without it!!!! De King’s Canyon was inderdaad erg mooi, ik kan maar niet genoeg krijgen van de prachtige rood/bruine kleuren van de rotsen hier. Mocht ik ooit het linoleum beu zijn (sorry schoonfamilie) dan wil ik plavuizen in die kleur. Werkelijk prachtige warme aarde kleuren.


Het was voor mij de eerste keer dat ik in een helikopter vloog. Wow te gek. Het was zo’n model waarbij een bijna volledig glazen koepel ronddom zicht gaf. Bovenop staat een vrij lange ‘buis’ waarop de wentelwiek vastzit. Echt een heel licht en klein ding. Ze worden hier gebruikt om het vee dat over de enorme veeboerderijen verbreidt loopt bij elkaar te drijven. Alleen was dit een vierzitter en normaal zijn het tweezitters. Het feit dat de deuren eruit waren geeft een extra gevoel van vrijheid. Voor iemand die ooit op een motor gereden heeft het geeft hetzelfde gevoel van motorrijden t.o.v. in een autorijden. Om ons beiden maximaal zicht te geven zette de piloot ons aan dezelfde kant. Een voor en een achterin. Op die manier heb je beiden goed zicht als hij de grote cirkel maakt. Het was een tochtje van 5 minuten en we maakten eigenlijk een grote cirkel maar dat ding ging wel 200 km per uur en het landschap is zo mooi. We vlogen over een kleine vlakte waar wilde paarden liepen en toen kwamen we bij een bergwand (rim) die 240 km lang is en ook weer in die prachtige kleur. Bovenop is het een kale vlakte van prachtige rotsformaties en hij liet zien waar er daar waterbronnen waren. Het was echt kicken, bij het opstijgen en landen vloog hij heel langzaam vlak boven de grond (1 meter of zo) en dat vond ik echt te gek, alsof hij de auto parkeerde zo precies. En toen we eenmaal echt de lucht in gingen kon ik een paar kreten van het kicken niet onderdrukken. Wow het was net als in Afrika het gevoel dat je zo vrij over het landschap vliegt en alles zo goed kunt bekijken de 5 minuten waren te kort maar ook weer lang genoeg om die kick te krijgen. En voor ons tweeën was het zo’n 50 euro. Kom daar maar eens om in Nederland. Het leuke was ook dat we daar aankwamen. We vroegen naar de heli-vluchten en 5 minuten later gingen we al. Fantastisch.


Toen we nog helemaal vol van de vlucht verder reden zag ik ineens vlak langs de weg kamelen. Ik was er bijna langs gereden. Hup vol op die rem natuurlijk en Jooske die niet wist wat er gebeurde greep haar fototoestel al. Die dacht natuurlijk weer hagedissen te pakken te nemen. Het waren mooie kamelen. Ik heb ze al vaak in Arabische landen gezien maar dat zijn lastdieren of trekdieren en deze zijn zo vrij als een vogel. Ze zagen er echt goed uit en dus zonder veel eeltplekken of loshangend ‘wol’ zoals hun werkende collega’s. Er waren ook jongen bij de kudde waarvan ik er snel zo’n 12 telde maar ze waren nogal uitgewaaierd en kuierden rustig door toen wij hen bekeken. LEUK!!


Het avontuur met de benzine is een zich regelmatig ritueel voor mij wat nog maar twee keer fout is gegaan in mijn autorijdend leven. Maar vandaag maakte ik me minder druk. Immers Jooske was aan de beurt om te duwen. Toen ik dan eindelijk (gelukkig) weer aan het tanken was meende ik van achter het tankstation kippen te horen. Jooske was de camping aan het bespreken, maar toen we eenmaal goed en wel op ons plek stonden zag ik waar het geluid vandaan kwam. Er stonden 2 grote bomen die werkelijk vol zaten met witte kaketoes. En een babbels dat die hadden. Inmiddels hebben we weer gegeten en ben ik gedoucht. Jooske is aan het douchen en ik zal zo eens kijken of ik haar kan verleiden om een lekker ijsje te gaan kopen bij de benzinepomp. Moet lukken ;-)

Liefs Hans.


PS van Jooske: het ijsje was heerlijk (maar duur – maar goed dit is een roadhouse he en daar is alles duur) maar het stikt hier van de mieren en vanaf het moment dat ik van de douche terugkwam zaten mijn voeten (ik droeg slippers) vol ermee. En het waren bijtmieren en nogal agressief want ze gingen echt voor mijn voeten! Grrrrrr dus wij naar de pomp lopen terwijl ik als een gek die beesten eraf probeer te slaan, en Hans had nergens last van!!!!!! Echt om gek van te worden, je gaat ze op een gegeven moment echt overal voelen kriebelen. Hans heeft heel lief mijn voeten afgepoetst bij de camper maar er kropen toen ook mieren op hem – alleen die $%#$ beesten beten hem natuurlijk weer niet waardoor hij nu nog steeds denkt dat ik gek ben…

free counters