25/2: Coober Pedy - Port Augusta, 553km

Nou we hadden mail hoor gisteravond van mijn familie en vrienden en van Jooske’s oom, een trouw lezer van onze verhalen zo lijkt het. Nou was er geen mailtje van mijn moeder en daarvan hebben we, zoals het hoort, iedere sessie een berichtje. En omdat ze wat problemen met haar gezondheid had was ik toch ongerust en heb haar bij uitzondering even gebeld. Alles was in orde en ze heeft beloofd het zo spoedig mogelijk recht te trekken ;-) Heel Goed Ma en bedankt voor de uitnodiging om te komen eten op de dag van onze thuiskomst. Het was alleen wel een schok dat we een week later terug komen dan jij dacht geloof ik.


We hebben vandaag een lekker ritje gehad dankzij de airco. Het was werkelijk bloed en bloed heet. Vannacht toen ik naar het toilet ging voor het slapen lag de hitte als een gestoomde wollen deken over ons heen. En hoewel we later op de nacht de regen op de camper hoorde tikken was het vanochtend om 6 uur al weer tropisch warm. Ook onderweg zagen we aan de plassen dat het flink geregend had vannacht, maar om nou te zeggen dat de lucht wat was afgekoeld. Nee!!


We hebben weinig beleefd deze rit, alleen zagen we op een gegeven moment een kudde Emoes. Wel 8 exemplaren. Het zijn echt mooie grote vogels die het niet direct op een lopen zetten als wij stoppen. Ze zijn zich wel bewust van ons lijkt het, maar ze lopen heel rustig weg. Overigens hebben we ook zeker drie dode exemplaren langs de weg zien liggen. Ook was het erg druk op de weg we schatten deze dik 500 km toch zo’n 40 autos gezien te hebben, inclusief een stuk of tien roadtrains dat wel. En o ja, een fietser. Zo’n eenzame fietser waar Boudewijn de Groot het al over had. Pfff, deze stond op een parkeerplaats zo’n 200 km voor Cooper Pedy. Dat wil zeggen dat hij zo’n 300 km van de dichtstbijzijnde stad (Port Augusta) verwijderd was. Pff, en ik ben al blij dat ik die 553 km er op heb zitten O ja sorry Jooske, die 436.


Kort voor, net buiten de stadsrand eigenlijk van Port Augusta zijn we even een botanische tuin ingereden om te kijken naar de woestijnvegetatie. We kwamen al snel tot de conclusie dat we al zeker zo’n 7000 km dezelfde planten in het wild hadden gezien. Dus reden we verder om een supermarkt te zoeken in Prt A. We hebben weer flink ingeslagen en hebben onszelf getrakteerd op een zak goedkope BBQ-rings. Je kent dat wel, die eigenlijk vieze chips. Maar we wilden geen lekkere kopen omdat we anders bang zijn ons iedere dag hier aan te bezondigen. (Jooske hecht er aan dat ik vermeld dat het de eerste van deze vakantie zijn.)


Toen ging het weer hup naar de, een week eerder al aangedane camping, alwaar we gingen genieten van een copieuze maaltijd verzorgd door ondergetekende. ;-)

Liefs Hans.


Gisteravond hebben we nog het een en ander beleefd met het online gaan om mail te verzenden en binnenhalen. We hadden nog maar zo’n 4 dollar nogwat beltegoed en aangezien het ongeveer een dollar per minuut (zo’n 60 eurocent) kost om data te verzenden en we toch altijd wel een paar minuten bezig zijn, vooral als er veel mailtjes zijn of mensen in reply’s het oorspronkelijke bericht (ahum… ;) ) laten zitten, of we een fototje willen versturen, moesten we opwaarderen. Geen probleem op zich, een belletje naar een gratis nummer en met de Visa is het zo geregeld, maar het probleem is dat de camping waar we in Coober Pedy zaten zo’n 5 km ten zuiden van de stad ligt en dus al aan de grens van het bereikgebied…als de gsm noordwaarts opgehouden werd dan was er bereik, iedere andere richting weinig tot geen. Lastig. Ik heb drie keer gebeld met het nummer en al bijna alle creditcard details ingevoerd voordat ik doorkwam zonder onderbroken te worden…en verzenden deden we terwijl ik de gsm in de lucht in de juiste richting hield, want op tafel was er te weinig bereik! Wat wij al niet over hebben voor een beetje post hihihi…


Het was vannacht zoals Hans schreef echt loeiwarm, we hebben ook een groot deel van de avond rondgehangen met lezen, dx-ballen (Hans staat al te lang bovenaan grrrrr ;) ) praten en nietsdoen, zijn uiteindelijk erg laat gaan slapen maar het bleef warm. Als je direct in het pad van de airco lag was het te doen maar pfffff…en vanochtend bij het naar buiten stappen om naar de wc te gaan stap je zo weer in een oven – half acht sochtends!


De rit was rustig en lang maar niet vervelend, alleen ik heb me verbaasd over het benzineverbruik van de camper. Bij wind mee zoals een paar dagen geleden vlieg je en leek het alsof we tegen de 500 km uit een tank konden halen, bij wind tegen zoals vandaag (zeker sochtends loeide het) krijg je het gevoel dat er krap 300 km uit te halen valt. Misschien een beetje overdreven maar Hans is gelukkig niet zo experimenteel met de hoeveelheid benzine zoals in Nederland, en er zijn niet genoeg benzinepomps om al te experimenteel te zijn, dus we hebben het niet echt getest.


Ik heb vanochtend ook geloof ik een Horned Devil gezien, hij lag te zonnen op de weg maar schoot in het gras weg toen we aankwamen, en toch ook wel een paar ‘gewone’ grote hagedissen. En terwijl ik reed zag ik een emoe – Hans vroeg nog of we niet moesten stoppen maar terwijl ik nee hoor aan het zeggen was zag ik opeens zeven anderen! Het was op een stuk licht glooiend maar volledig boomloos landschap en je zag die beesten gewoon amper. Zelfs op de foto zijn ze slecht te zien terwijl ze heel dicht bij de weg stonden. Ik heb geremd en terwijl we foto’s schoten liepen ze rustig weg. Het was net zo’n mooi gezicht als de kamelen – bij een van de roadhouses waren er veel gevangen (nee niet tamme want dat waren ze niet) emoes en daar hebben we ze van dichtbij kunnen bekijken…en ik heb tegelijkertijd beseft dat ik ze zonder hek ertussen echt niet van zo dichtbij hoef te zien! Prachtige beesten maar met grote sterke klauwen en scherpe snavel…duidelijk was van deze kudde ook dat ook emoes, net als kamelen en kangaroes, eigenlijk maar een natuurlijke vijand hebben en dat is de snelweg.


Tegen drieën waren we in de buurt van Port Augusta en besloten we dus te gaan kijken wat de botanical gardens voorstelde…hmmm, het viel een beetje tegen. Als je al dik 11000 km woestijnachtig landschap hebt gezien zie je echt niet meer wat er zo speciaal aan is. Het was allemaal aangeplant hoor, maar zo goed gedaan dat je echt niet zag wat er nu allemaal zo speciaal aan was!


Omdat het weer tijd voor boodschappen was hebben we in een supermarkt op weg naar de camping eten en drinken bijgetankt…en we waren heel erg blij dat we de verleiding hadden weerstaan om in Coober Pedy in te slaan – ons verstand zei het al en de prijzen bevestigde het. Sinasappelsap van het goedkope merk Black & Gold dat door heel Australie te krijgen lijkt was wel 30 cent goedkoper, en voor water was het verschil iets van 20 cent. Het was echt een goede supermarkt in Coober Pedy, maar wij hadden toen al zoiets van, alles moet speciaal naar dit gehucht gebracht worden, dat is vast duur…


Op de camping hebben we het water getest en dat was te doen – geen rare geurtjes, geen chloor, niet te zout…jaja we zien wat af met campingwater! ;) Dus we hebben alles bijgevuld en ook het oude kookwater maar weggegooid want dit was beter dan wat we tot nu toe hadden. Weliswaar heb ik het maar achter de camper uit het zicht weggegooid, ze zijn hier namelijk niet zo blij met waterverspilling…


Hans heeft vandaag echt heerlijk eten gemaakt :) hij had huzarensalade gemaakt, en die was echt heerlijk geworden. Met een uiensoepje vooraf en heerlijke mangoyoghurt toe (waar we om vochten want hij was zo lekker) hebben we vandaag als koningen gegeten! En nu lekker de rest van de avond uitbuiken…

Liefs,

Jooske

free counters