01/3: Wilpena Pound, 0km

Nou helaas was het niet mogelijk om Batman Begins te kijken, want er zat een fout op de DVD in het begin waardoor die steeds vastliep. Maar in plaats daarvan hebben we Sin City gekeken, en dat was ook heel erg leuk – een soort verfilming van een stripverhaal, spannend en vaak ook heerlijk overdreven. Hans heeft nog even wat gelezen op bed maar ik ben meteen gaan slapen, en heb helaas weer slecht geslapen vannacht. Ik zit weer teveel te denken en te piekeren, want ik heb de laatste tijd wat afgedroomd daar word je niet goed van, en de hoofdpijn heeft daar ook zijn oorzaak in. Moeilijk om iets aan te doen echter want het is onbewust, dus je houdt er ook niet zo makkelijk mee op. En ik hou Hans ook wakker s’nachts natuurlijk met wakker worden en heen en weer bewegen en zo…overigens, even voor de duidelijkheid, het gaat absoluut niet over Hans en mij hoor! Ik ben zo vreselijk gelukkig met Hans, het is echt fijn samen :) Ik ben eergisteren maar weer eens een beetje dagboek gaan schrijven en nadenken, dingen van mezelf afschrijven, misschien hebt dat op den duur.


Maar vandaag stond er iets leuks op het programma; na een heerlijk ontbijt (dakvezelplaat…) zijn we op een rondtochtje in een heuse 4 wheel drive gegaan! En pfffff, dat is hier niet kinderachtig hoor! Het busje kon 13 man bevatten, inclusief bestuurder, maar we waren met z’n 7’n, een mooie hoeveelheid. De tocht zou plaatsvinden op het landgoed van een sheep station, Akabar geloof ik, en om daar te komen hebben we eerst een stukje asfaltweg gereden, daarna een stuk ongeasfalteerde ‘highway’ en dan door een hekje en dan zit je op de paden. Nou offroad is hier echt offroad hoor, soms had je echt het gevoel dat er alleen maar een pad was omdat er 3 keer per week een auto overheen reed. We reden door rivierbedden en over bergkammen, soms zo schuin omhoog dat het al erg steil was om te lopen, laat staan in een auto! Maar het lukte allemaal zonder probleem natuurlijk. Er liggen hier ook keien op het pad dat je van links naar rechts geslingerd wordt als hij erover heen rijdt, echt helemaal door elkaar geschud. Onze camper zou al na de eerste 100 meter de geest hebben gegeven en in duizend stukjes uit elkaar gehobbeld zijn…


Onze bestuurder was zo iemand die van alles afwist, maar duidelijk dat zijn interesse en expertise richting de geologie ging, want daar wist hij altijd veel en enthousiast over te vertellen. Af en toe stopte hij zodat we foto’s konden maken of uitstappen en even rondkijken, en we hebben echt vandaag ingehaald wat we heel de vakantie gemist hebben aan kangoeroes en emoes hoor! We hebben er heel erg veel gezien, echt leuk want we zagen dus ook emoefamilies met een stelletje en zo’n 7 jongen, en een kangaroe-moeder met haar jong in haar buidel. En het landschap was prachtig mooi; we reden in een dal gevuld met heuvels waar we dan over en langs reden, en steeds met uitzicht op de bergketen van Wilpena Pound en andere bergketens. Het landschap is hier niet hoog, maar dat komt omdat het zo oud is. De gids vertelde dat de Alpen geologisch gezien babies zijn vergeleken met Australische bergen, die zijn al zoveel honderden miljoenen jaren langer bezig te eroderen – vandaar ook dat ze niet veel hoger dan 1200 meter zijn. Pffff.


Het hobbelen en schudden op de wegen was echt een hele leuke ervaring, en spannend als hij weer eens steil tegen een heuvel opklom of nog erger, omlaag reed. De auto had speciale versnellingen voor de steile stukjes, maar om daar op te kunnen schakelen moest hij even stoppen, en dat was toch altijd wel even indrukwekkend als je dan een stukje naar voren of achteren het dal inrolde voordat hij zichzelf op de motor verder trok. Ook wel leuk was dat bij de ruïne van een outstation (huisjes aan de randen van de landgoederen om beter het vee te kunnen beheren) we gestopt zijn om een kopje thee en koffie te drinken. En dat werd in stijl gedaan hoor :) de gids haalde een opklapbaar tafeltje tevoorschijn en stalde daar thermosflessen heet water, oploskoffie, thee, suiker, bekers, koekjes en heerlijke chocoladecake (een beetje gesmolten) op uit. Heerlijk! Vooral de chocoladecake…hmmm en omdat er voornamelijk mannen in het gezelschap waren was er dus lekker veel over :)


Ik zit nu in de camper te typen en ga zo even op bed liggen, terwijl Hans nog even een wandelingetje is gaan maken. Hij had er wel zin in, ondanks dat het nu het heetst van de dag is (de wandeling is in hetzelfde bomendal als waar we gisteren liepen) maar ik voelde me te moe en een beetje suf om weer op pad te gaan. Ik heb vannacht echt slecht geslapen, heb nog een beetje hoofdpijn (of eigenlijk, WEER, misschien ook dankzij het schudden!) en heb nu bovendien een beetje last van zonnebrand op mijn borst wat ook niet echt fijn is…van het topless zonnen de laatste dagen. Nou ja, ik denk dan maar, dat wordt straks mooi bruin…En ik ben natuurlijk lui he ;)


Hier is trouwens vandaag de herfst begonnen...Het was te merken, brandende zon en 36 graden in de schaduw hihihi! :)

Liefs,

Jooske


Nou mijn wandeling duurde een klein uur maar was echt de moeite waard. Dit keer ging het bergopwaarts over hele smalle padjes bezaaid met grote en kleine rotsstenen. De vegetatie was weer compleet anders dan gisteren toen we voornamelijk tussen grote bomen liepen. Nu was het duidelijk woestijn vegetatie, dorre struiken en kaktusachtigen. Eenmaal boven ging het via een relatief eenvoudig pad weer naar beneden en kwam ik weer op het beginpunt uit. Een zgn. ‘looptrack’ dus. (loop = lus) Ik moest nog een kilometer terug naar de camper en heb weer genoten van de prachtige hoge bomen. De wind was wat opgestoken en overal om me heen vielen stukken schors van de bomen. Dan moet je niet denken aan stukken schors zoals bij ons in Nederland maar aan de wat plataanachtige schors. Van die dunne lange repen.


De 4wheel drive was ook weer erg leuk. Ik had in Afrika al een aantal meegereden met zo’n wagen en het is steeds weer leuk om te zien waartoe die dingen instaat zijn. Geen berg te steil en geen pad te hobbelig, echt genieten, heerlijk vind ik dat. En Jooske schijnbaar ook want ze zat steeds maar te roepen dat die Australiërs echt gek zijn om op zulke paden te rijden. Maar ondertussen genoot ze met volle teugen.

Liefs Hans.

free counters