03/3: Renmark - Horseham, 467km

Gisteravond hebben we genoten van het naar de wc kunnen gaan zonder zaklamp en zonder enge beesten ;) alleen het geknetter van zo’n vliegenlamp, verder nergens last van. Blijkbaar heeft Hans toen we net op bed lagen gezegd dat ik een smsje gekregen had, maar daar heb ik weinig van geregistreerd…ik sliep al! Ik heb een stuk beter geslapen (en Hans dus ook *bloos*) en toen vanochtend Hans vroeg of ik nu dan wel het smsje wilde lezen vroeg ik me af waar hij het over had! Ik vroeg me af van wie, misschien wel mijn ouders of mijn zusje, maar het bleek van een schoolvriendin te zijn – het was erg leuk om weer iets te horen van haar.


We waren vanochtend een beetje lui en zijn dus laat op pad gegaan, na een heerlijk ontbijt van brood :) doel vandaag was om naar Horsham te rijden, dat is dicht bij de Grampians waar we morgen doorheen rijden, en dan nog dezelfde dag door kunnen rijden naar het begin van de Great Ocean Road. Dan komen we qua datum goed uit wat betreft mijn tante opzoeken in Adelaide. Mijn oom en tante waren namelijk de afgelopen weken in Nederland om het afstuderen van hun dochter te vieren, maar vanaf de zevende waren wij welkom om langs te komen. Ik heb er wel zin in want behalve mijn opa en oma ben ik de eerste van mijn familie om langs te komen en ik weet dat de uitnodiging al jaren staat. Maar ja, het is natuurlijk niet om de hoek he!


Vandaag hebben we een redelijk rustige rit gehad, nadat we de eerste honderd kilometer op een hele drukke weg reden. Het gedoe hier met fruitvliegen zullen we denk ik nooit begrijpen – ze lijken er echt panisch over, maar echt effectief lijkt het me niet om te hopen dat mensen hun groente en fruit bij de grens in een speciale prullenbak gooien! Er zijn ook speciale checkpoints maar die controleren ook niet echt geweldig of zijn gesloten…Maar goed, voor de zekerheid hebben we vanochtend voor vertrek dus maar al ons vers gekochte groente en de druiven onder het dekbed gestoken, en ook maar de pistachenootjes, want je weet maar nooit en ze zullen ze niet krijgen! En we zijn natuurlijk niet gecontroleerd…


Vandaag zijn we door één groot graanveld gereden – en echt overdreven is dat niet, de graanvelden streken hier van zijweg naar zijweg (10 tot 15 km uit elkaar) en tot over de horizon…pffff echt enorm! Af en toe staat er een of een paar bomen, en af en toe een strook langs de zijweggetjes, maar voor de rest is het allemaal graan. En het stikt hier van de grote graaf-, ploeg-, en andere machines – in allerlei soorten en maten, en vooral groot! We konden alleen geen fotos maken want er zat verkeer achter ons…het was echt wel druk op de weg op sommige plaatsen en het stikt hier van de roadtrains – een stuk kleiner dan we gewend zijn en niet zo beleefd. Als ze je inhalen dan bedanken ze niet eens als je aangeeft dat ze weer in kunnen voegen, ze gaan gewoon.


De staat van de highways is echt heel erg variabel – van superstrak asfalt tot een hobbelige bobbelige lappendeken – en de breedte lijkt ook niet echt gestandaardiseerd…soms een mooie brede vluchtstrook en brede rijbaan, en soms een nauwe rijbaan met brokkelige randen waar nog net de lijn op te zien is. Best wel lastig dus!


Het is hier ook wat bewoning betreft drukker dan we gewend zijn, bijna elke 30 tot 50 km kom je langs een of ander gehuchtje, die vaak hun wortels tot in de negentiende eeuw traceren…prachtige ouderwetse huizen in de wat grotere plekjes en steevast twee tot drie kerkjes per gehucht, voor iedere smaak wat wils. Soms lijkt het gehuchtje alleen maar uit een kerkje te bestaan…en af en toe zie je een bord langs de weg dat aangeeft dat dit stukje weg of bos of wei door die en die club of genootschap gesponsord word, of bij de kerkjes op het platteland een bord met een of andere leus die bedoeld is om tot een breed publiek aan te spreken. De mooiste was vond ik “The most precious gift you can give your children is your time” (vrij vertaald als “Het meest kostbare cadeau dat je je kinderen kan geven is je tijd/aandacht”).


We overnachten op een camping in Horsham, en het lijkt alsof naarmate we de bewoonde wereld intrekken de benzine goedkoper is (nu zelfs in de gehuchten vaak ruim 35 dollarcent goedkoper dan in het westen) maar de campings duurder. De standaardprijs lijkt nu dichter bij de 24 dollar dan de 20 dollar – maar goed, eerlijk is eerlijk, de voorzieningen gaan er ook op vooruit hoor! Gisteren was al netjes maar vandaag zijn de douches en wc’s echt keurig! Alleen zo mooi als Ceduna zullen we waarschijnlijk niet meer tegenkomen, zucht…En wat waren die druiven lekker daar!

Liefs,

Jooske


Wat de druiven betreft, de we hier in de supermarkt gekocht hebben zijn ook heerlijk hoor. Tenminste degene die ik nog te pakken heb kunnen krijgen Jooske!!!!!


Ik zat vandaag onder het rijden te denken dat ik in het verslag ging zeggen dat ik tientallen kilometers langs korenvelden gereden heb. Maar ik denk eerlijk gezegd dat het honderden kilometers waren. Toch denk ik serieus tussen de 150 en 250 kilometer langs korenvelden gereden te zijn. En bij vrijwel ieder gehuchtje stonden enorme graansilo’s en ook enorme ‘tenten’ voor de opslag van graan. Maar het feit dat we kilometers gereden hebben met aan weerszijde zover het oog reikt korenvelden was toch wel indrukwekkend hoor. Overigens hier op de camping zitten de bomen vol met felgekleurde papagaaien. Echt zo mooi de meest felle kleuren. Ze zitten hoog in de bomen en kwetteren er op los. We hebben zeker 30 tot 40 foto’s van ze gemaakt maar omdat ze zo hoog zitten moeten we ver inzoomen en dan wordt het erg moeilijk ze er een beetje scherp op te krijgen.


Maar we hebben toch een stuk of 4 redelijke foto’s van ze. Overigens heb ik vanochtend nog wat loopvogels gefotografeerd op de andere camping met een prachtige blauwe borst.


Het verkeer was vandaag aanmerkelijk drukker. Nog rustig voor onze begrippen maar ik ben, met mijn 90 kilometer per uur, toch zeker 8 keer ingehaald door zo’n enorme vrachtwagen. En op deze ‘highways’ (hoe durven ze het zo te noemen) is dat niet altijd prettig, immers voor je het weet rij je naast het asfalt met alle mogelijke gevolgen van dien.


O ja voor ik het vergeet, een hoogtepunt van de dag (wat een saai bestaan moet ik toch lijden) was een richtingsaanduidingsbord langs de route naar “Cooper’s crossing home of the ‘Flying Docters’”. Voor de oudere lezers onder jullie moet dat een belletjes doen rinkelen en namen als Kate, Vic en Jeff in jullie geheugen doen opborrelen. Ik weet zeker dat in ieder geval mijn zus direct zal wegdromen bij het lezen van dit stukje. ;-) . Jooske kwam erg laat naar bed gisteravond en ik wist natuurlijk al hoe laat het was. Ze had nl. de hele avond stilletjes achter de laptop gezeten en kon me vanochtend trots mededelen dat ze de eerste twee plaatsen bij DX-ball heroverd had. Over competitief gesproken O My God!!!

Liefs Hans.

free counters