11/3: Goolgowi - Abercrombie Caves, 437km

Het is tegen het einde van de middag en Hans ligt nu een dutje te doen op bed. Om de een of andere reden zijn wij zo moe de laatste dagen! En we slapen wel redelijk goed, daar ligt het denk ik niet aan; het is in mijn geval ook niet vermoeidheid van een slechte nacht slapen of zo, maar meer algemeen moe.


We zijn op pad richting de Blue Mountains, en overnachten vanavond bij de Abercrombie Caves waar er een kleine camping is, om morgen de grot te verkennen en dan richting de Jenolan Caves te rijden. Het is een prachtige locatie voor een camping, we moesten eerst twee kilometer afdalen over een heel steil bochtig (asfalt) weggetje, en staan nu aan de kant van een (bijna droog) bergriviertje in een bos. Er zouden hier wombats en kangaroes zijn, een kookaburra en een stel bontgekleurde papagaaien hebben we in ieder geval al gezien. En onze overburen aan de andere kant van de rivier zijn een bont gezelschap van bikers en hun familie. Stoere luidruchtige verhalen, stoere motoren en stoere mannen, maar een aantal van die mannen hebben wel een groot deel van de middag met hun kinderen in de rivier zitten poedelen en rivierkreeftjes vangen.


Het landschap hiernaartoe rijdend was mooi; uitgestrekte graanvelden met hier en daar een boom en glooiend land. Het werd de laatste tientallen kilometers rijden ook steeds heuvelachtiger, erg mooi. Ik heb een beetje weinig inspiratie vandaag, ik ben ook moe en het is een beetje warm wat sloom maakt. Maar we hebben vandaag onder het rijden een heus hertje gezien, hij stak voor ons de weg over en bleef nog even voor de foto staan poseren! En we waren vanmiddag om een uur of drie hier op de camping en hebben de tijd sinds doorgebracht met lezen, kijken naar de overburen (vooral hoe ze de toch wel grote kreeftjes vingen) en nietsdoen. Lui zijn mag ook wel eens, dat hebben we misschien een beetje weinig gedaan deze vakantie. Aan de andere kant, als je altijd maar stilstaat zie je het land ook niet en dan kan je net zo goed thuisblijven :) Nee ik vind de vakantie heerlijk, Hans vroeg mij vanochtend of ik het naar mijn zin had en daar kan ik volmondig JA op antwoorden! En op de vraag of ik spijt had, NEE :) Het is heerlijk om rond te trekken door zoín land als dit. Hans heeft voor vertrek staan kletsen met onze buren en die vertelde dat ze al 2 jaar onderweg waren. En Ďmaarí 40,000 km geredenÖZo, en daar scheuren wij met onze ruim 15,000 km in 7 weken rond. Geen wonder dat we moe zijn! Het is ook een beetje gekkenwerk natuurlijk, we hadden het anders aan moeten pakken. Gewoon een half jaar weggaan zoals normale mensen hihihi :) Ach ja, volgende keer beter! Ik denk dat ik nu heel voorzichtig ga proberen op bed te kruipen zonder Hans wakker te maken, mijn ogen vallen ook dicht Ė en het is pas kwart voor zes!

Liefs,

Jooske


Hans sliep niet, die lag gewoon de wereld aan de binnenkant van zijn ogen te bekijken. Het was inderdaad een prachtige rit hier naar toe. We hebben de meest prachtige bomen gezien. Je kunt niet iedere keer stoppen en fotoís maken van iedere boom, maar we hebben echt hele aparte bomen in mooie kleuren gezien. De camping hier is idd prachtig, het wood camping is misschien wat veel gezegd. Er zijn een aantal open plekken op de oever van het stroompje en ergens verscholen staan twee toiletblokken. Zojuist zag ik al twee kangoeroes rustig staan grazen. Groot nadeel is wel het feit dat er geen stroom is en ik voorzie dus een slapeloze nacht vanwege de warmte. Het is nu bijna 18.30 uur en het was net nog 28 graden in de schaduw. Ik koester de stille hoop dat het nog wat afkoelt om dat we toch in een beetje heuvellandschap zitten en tussen de bomen. Verder vraag ik me af hoe ik hier morgen weer uit kom. Want erin draaien ging simpel maar er weer uit wordt moeilijker geloof ik. Het loopt namelijk EN steil EN schuin op. En ik moet er achteruit uit. Hmm, we zien wel. Het is twee autoís breed dus draaien is niet echt een optie. Morgen gaan we de grotten bezoeken en dan verder naar de volgende grotten ;-) We hopen nog een fijne camping te vinden met stroom (en hopelijk bereik voor de GSMís) zodat we nog een paar dagen kunnen rusten voor we de hektiek van Sydney in gaan en de toch wel zware thuisreis aanvangen. Pfff, het is nu nog langer vliegen dan de heenreis. Aan de andere kant gaat de thuisreis over het algemeen sneller.

Liefs Hans.

free counters