JANUARI 2011: WINTERS NOORWEGEN

27 januari: Oslo – Bergen (trein en aan boord)

De bedden waren redelijk goed en we hebben dan ook een redelijk goede nacht gehad, ondanks veel dromen en onrustig slapen. Het ontbijt was inbegrepen en ook weer verrassend uitgebreid voor zo’n “goedkoop” hotel (nog altijd iets van ruim 90 euro, maar spotgoedkoop voor Noorse begrippen…), en half acht liepen we al weer richting het station in het schemerdonker. Het ophalen van de bagage, wachten op de trein en instappen verliep allemaal geolied, en om 08:11 reden we Oslo uit richting Bergen!

De treinrit dwars door het zuiden van Noorwegen was prachtig, precies zoals we gehoopt hadden: de trein stopte onderweg in zo’n 8-10 plekjes, en in bijna zeven uur reden we door het landschap, dat vlak buiten Oslo al gauw ruig en mooi werd. Er lag wel geen diepe laag sneeuw maar toch was alles in zeker 30-50 cm sneeuw bedekt, en we reden door bosrijke gebieden, open vlaktes, kleine dorpjes en langs kleine bevroren ijsrivieren en enorme stille vlakke meren bedekt met ijs en sneeuw. Prachtig! In Oslo waren natuurlijk toeristen zoals wij, maar ook veel Noren met ski’s, snowboards, langlaufski’s en zelfs een slee ingestapt. En onderweg kwamen er steeds meer passagiers met ski’s bij in de trein… Ongeveer halverwege stapte ze allemaal uit – dat was ook het hoogste punt van de reis, over de 1200 meter boven zeeniveau en een geliefd skigebied. Hier stapte dan weer alle Noren uit de regio Bergen in die weer terug naar huis gingen na een paar dagjes skiën… Leuk om te zien en wat een schitterend landschap was het onderweg!

In de hoger gelegen gebieden reden we veel door tunnels en ook veel langs rotswanden, en we hebben ons zitten verbazen over de enorme hoeveelheden ijs en ijspegels die langs die rotswanden sijpelde: soms echt meterslange en metershoge plakken ijs en aan elkaar gegroeide ijspegels van zeker 10-20 cm dik! Prachtig om te zien! En in de sneeuw zag je overal ontelbare dierensporen… Dat hadden we trouwens in Oslo wel gezien in een buitensportwinkel waarbij de hele kelder aan vissen en jagen was gewijd, met een muur volledig aan de geweren en toebehoren zelf toegewijd – Noren zijn dol op het buitenleven en dol op vissen en jagen!

Iedere stop werd duidelijk aangegeven en uiteindelijk kwamen we dan bij het eindstation: Bergen zelf. We hebben genoten van deze treinreis maar hij was wel lang, en we zijn blij dat we op de terugweg gewoon vliegen – genoeg is genoeg! Wel smaakt zo’n treinreis naar meer, en willen we ook meer op deze manier reizen, net zoals we toen in Finland 2009 ook gedaan hebben. We hebben de gps weer tevoorschijn gehaald maar die kon in de bebouwing niet zo gauw zijn positie bepalen dus zijn maar op Hans zijn herinnering van de route gaan lopen. En gelukkig was die op dat moment betrouwbaarder dan de gps want de Hurtigruten terminal stond ook niet aangegeven. Toen de gps eindelijk de satellieten gevonden had waren we er al bijna maar het was toch fijn om even bevestigd te krijgen dat we op de goede weg waren…

We waren prima op tijd bij de Hurtigruten terminal, en hebben om ongeveer half 4 onze bagage en onszelf ingecheckt bij de terminal. Toen zijn we toch nog even naar de Spar vlakbij de haven gelopen om wat laatste boodschapjes te doen (chips en jus d’orange), en om 4 uur konden we aan boord van de MS Richard With. We moesten eenmaal aan boord echter nog tot een uur of 6 wachten voordat we onze hut in mochten, want de hutten waren nog niet klaar. We hebben die tijd gebruikt om het schip een beetje te verkennen, maar ook om te zitten (en te kijken en luisteren naar iedereen om ons heen). Het lijkt erop dat het overgrote gedeelte Engels of Duits is, en de rest Noors en andere nationaliteiten. We hebben in ieder geval één ander Nederlands echtpaar gehoord, al zouden we ze nu niet meer terug kunnen vinden… En voor de rest is bijna iedereen Engels/Duits en gepensioneerd!

Onze hut ligt op de 6e verdieping (er zijn er 7 toegankelijk voor gasten), aan stuurboord (de landkant op de heenweg naar boven) en bijna helemaal achter in het schip, één deur van de buitendeur verwijderd – en die buitendeur leidt naar een klein achterbalkon met 2 hot-tubs (niet in gebruik in januari!) en een trap naar het bovenste toegankelijke dek. Eigenlijk een prima plekje dus, want we staan in twee stappen buiten op wat haast een privébalkon is! De hut zelf is best ruim, relatief gezien, en ziet er netjes uit. Het mooiste is wel het raam; een groot vierkant raam! Daar gaan we nog heel blij om zijn de komende dagen dat we daar toch voor gekozen hebben… Je ziet namelijk onderweg en bij het aanmeren alles zo langs je raam komen. We zijn gelijk, na het installeren in onze hut, gaan eten, zodat we nog wat van de avond over zouden hebben voordat we gingen slapen. We zijn nog zo vreselijk moe!

Het eten was vanavond vanwege het vertrek en dus de afwijkende planning een buffet (vertrek was pas 22:30 vanavond en tot die tijd konden mensen nog aankomen); de rest van de reis zal waarschijnlijk gewoon een vast menu zijn. We waren voor vertrek bang dat we deze reis helemaal volgepropt zouden worden met allerlei lekkers, maar nu denken we dat dat wel mee zal vallen – het was niet slecht, met veel lekkere Scandinavische visspecialiteiten, maar zeker niet zo spectaculair als waar we van te voren “bang” voor waren… Het hoogtepunt was het toetje (ja ik weet het…): Daimtaart! Lekker… Het restaurant ligt op dek 4, en is net als de rest van de openbare ruimtes luxe aangekleed met veel glimmend koper, glitterend glas, zware stoelen en tapijt. Als een echt cruiseschip dus, al wordt er overal aangegeven dat de Richard With een werkschip is en niet een luxe cruiseschip. Toch zijn de prijzen WEL net als aan boord van een luxe cruiseschip! Een kopje koffie in het café kost ruim 4 euro, een karaf dubbelgefilterd water uit de watertanks van het schip bij het avondeten kost 2,5 euro (gewoon kraanwater dus in feite!!!)… Je kunt aan boord een koffiemok kopen waarmee je een heel jaar gratis koffie kunt drinken aan boord, op deze en eventuele andere Hurtigruten cruises – deze mok kost 26 euro en bijna iedereen loopt ermee. Wij zijn sowieso al niet zulke koffiedrinkers op reis, maar gelukkig is de koffie bij het ontbijt, de lunch en na het avondeten gewoon gratis, al moet je na het avondeten wel naar de bar op dek 7 om hem te halen!

We weten al steeds meer zeker dat als we ooit de wereldreis doen het per vrachtschip zal zijn en niet per cruiseschip… Het is gewoon niet voor ons! We houden niet van die pretentieuze luxe en daarbij behorende vaak schandalige geldklopperij. Het valt ons ook op dat wij vaak veel luxer (in de zin van lekker eten, vriendelijke service en onverwachte extraatjes) reizen op schepen met minder pretenties qua luxe. Maar goed we zijn hier natuurlijk niet voor de luxe, maar voor de reis! Het valt ons alleen op…

Na het eten hebben we nog een kopje koffie gehaald bij de bar en daarna zijn we naar onze hut gegaan om nog wat te lezen, een beetje uit te pakken en te wachten tot het tijd was om te vertrekken. Eerst was er nog een welkomstbijeenkomst om de bemanning voor te stellen, te laten zien hoe het overlevingspak en reddingsvest aangetrokken moet worden, over de excursies die je kunt kopen te vertellen en een beetje over het hoe en wat aan boord en onderweg. Om klokslag half elf ’s-avonds begon het schip weg te varen – wij hebben de lichten in onze hut uitgedaan zodat we goed naar buiten konden kijken zonder schittering, en de gps erbij gepakt zodat we de route konden volgen (zo leuk en ook wel apart dat zo’n klein kastje je toch iedere keer goed weet te plaatsen en volgen!), en een tijdje gekeken terwijl we Bergen uitvoeren. Toen we eenmaal goed op weg waren zijn we gauw naar bed gegaan want we waren doodop!

free counters