JANUARI 2011: WINTERS NOORWEGEN

28 januari: Florø, Måløy, Torvik, Ålesund, Molde, Kristiansund

Aankomst (verblijf):
Florø 04:10 (35 minuten)
Måløy 06:45 (45 minuten)
Torvik 10:15 (30 minuten)
Ålesund 12:00 (3 uur)
Molde 17:40 (50 minuten)
Kristiansund 22:10 (50 minuten)

We werden vanochtend om kwart over acht dizzy wakker; het was weer een onrustige nacht geweest voor ons (veel dromen, een paar keer wakker worden), en Hans was ook nog eens wakker geworden tijdens het aanmeren in Florø om vier uur vannacht. Maar we zijn gelijk maar begonnen met een goed voornemen: even voor het ontbijt en douchen naar de fitnessruimte om een klein halfuurtje te fietsen in het geval van Hans en wat arm- en buikspieroefeningen en joggen in mijn geval… Toen ontbijten en daarna lekker douchen, waarna het al weer tijd was om ons warm aan te kleden en via “ons” achterbalkon even naar buiten te gaan om het aanmeren bij Torvik te kunnen volgen. Bij het aanvaren op de steiger, omringd door misschien 20 huizen, hing de postvlag uit en werd er op de hoorn getoeterd: de post is er! We meerden een half uurtje aan; tijd om goederen en auto’s uit te laden en andere goederen weer in te laden… Bij vertrek hebben we natuurlijk weer in de hut onze gps tevoorschijn gehaald, de route naar Ålesund ingepland, waar we om twaalf uur aankomen en 3 uur lang zullen aanmeren, en al worstelt hij er mee dat ie ons niet op de weg kan krijgen (en houden), het pijltje geeft onze positie op het water, richting en snelheid steeds keurig netjes weer!

De kust is inderdaad zoals verwacht schitterend; ruig, kaal, leeg met regelmatig kleine dorpjes van felgekleurde houten huisjes, kleine rotseilandjes en overal plukken sneeuw op de bergen. Het is niet koud, waarschijnlijk iets boven nul, maar dat komt ook deels omdat de warme Golfstroom langs deze kust stroomt waardoor het leefbaar is: anders zou de Noorse kust net zo’n ijzige kust als Groenland zijn! Naarmate we naar het noorden gaan zal de kust wel steeds ruiger worden, daar genieten wij enorm van. En in principe hebben we vanaf nu bij helder weer iedere avond kans op noorderlicht… We zijn benieuwd!

Ålesund is een van de grootste en economisch belangrijkste steden in deze regio, en blijkbaar beroemd om zijn Art Nouveau centrum. Wij zijn gelijk om twaalf uur aanwal gegaan en hebben er bijna een uur rondgewandeld, en de gebouwen waren inderdaad wel leuk om te zien maar het sprak ons het meeste tot de verbeelding dat wij een half jaar geleden nog in Nye Ålesund (“Nieuw” Ålesund) gewandeld hadden, een dorpje op Spitsbergen dat naar deze stad vernoemd is! Nye Ålesund was natuurlijk wel een stuk kleiner dan Ålesund zelf, maar toch is het een leuk idee dat je zowel in de nieuwe als de oude versie geweest bent… Na ons stadwandelingetje zijn we weer aan boord gegaan en gaan lunchen; het leuke en aparte van de Hurtigruten lijn is dat de schepen enorm belangrijk zijn voor de lokale bevolking – ze zijn er tenslotte afhankelijk van voor post, goederen en passagiersvervoer van haven naar haven… Maar de schepen zijn ook drijvende restaurants en vergaderzalen, dus vandaag zat er bijvoorbeeld vlakbij ons een gezin uit Ålesund lekker te lunchen aan boord! Die komen dan aan boord zodra het schip aanmeert (en dat doen ze regelmatig rond etenstijd) en kunnen dan in het restaurant eten.

Na de lunch was het tijd voor een beetje typen, lezen en een dutje. En natuurlijk regelmatig uit ons raam kijken naar de prachtige ruige kust die langskomt! De bergen zijn enorm ruig en steken zo de zee in: Hans wist van eerdere reizen door Noorwegen ongeveer wat hij moest verwachten maar ik niet natuurlijk, ik ben verbaasd over hoe ruig de kust NU al is – dat verwacht je meer in het onherbergzame noorden… Het is ideaal dat we in twee stappen buiten kunnen staan, want zo kon ik bij zonsondergang (al ergens rond 5 uur) gauw even naar buiten stappen voor een paar foto’s zonder me eerst nog in jas, muts en sjaal te hijsen! Om kwart voor 6 werd er weer aangemeerd, en hebben we een emailtje geschreven voor het thuisfront en na heel veel geknutsel deze ook verzonden gekregen… Het was thuis allemaal al wel getest, via bluetooth en dan de telefoon als modem gebruik, en ging toen allemaal hartstikke soepel, maar dan zul je zien dat het op reis altijd opeens een enorm gedoe is! Uiteindelijk is het wel gelukt maar alleen door de instellingen van Hans zijn oude inbelverbinding over te nemen. Lang leven 12move!

Nu varen we weer op naar de volgende halte. Het tijdschema van de Hurtigrutenlijn is, onder normale weersomstandigheden zoals nu, tot op de minuut nauwkeurig. Ongelofelijk! En met twee boten per dag (een in noordelijke richting en in een zuidelijke richting) is het vast toch nog best druk in de soms erg afgelegen haventjes die we aandoen… Bij het verzenden van de mail kwam ook wat mail binnen – altijd leuk als je op reis bent! Alleen het mailtje dat ik verwachtte, van het eerste bericht op het blog, is niet binnengekomen. Grrrrr daar is dus iets niet helemaal goed gegaan. Maar ja zonder internet kan ik niets checken, dus dat wordt afwachten tot we weer eens ergens gratis wifi vinden. Geen ramp, als we zo ver zijn sturen we gewoon een nieuw blogberichtje via de mail. Nu zitten we te wachten tot het etenstijd is – helaas zijn we voor het avondeten in de late groep van 20:30 ingedeeld! Hopelijk kunnen we dat morgenochtend laten aanpassen naar de 18:30 groep; de restaurantmanager leek er in ieder geval optimistisch over te zijn, we moesten alleen morgenochtend even terugkomen dan kon hij het regelen… En ik mag er niet meer over schrijven maar Hans heeft zonet weer even een lekker dutje gedaan tussen twee hoofdstukken door ;-) daar is vakantie toch voor!

Toen we gingen eten was het schip op open zee; dat betekende dat het prettig heen en weer rolde. Niets vergeleken met Antarcticanatuurlijk, gewoon prettig, maar iemand was er blijkbaar toch ziek van geworden, hoorde we aan een ander tafeltje vertellen tijdens het eten. Wel gierde het van de wind, die recht op het achtersteven stond – ik wilde na het eten nog even op “ons” balkon kijken of er iets te zien viel maar ik kreeg de deur nauwelijks open want de wind stond er vol op. En toen ik buitenstond waaide ik bijna uit mijn kleren dus ik ben gauw weer terug naar binnen gegaan!

Tijdens het aanmeren in Kristiansund ging het schip enorm tekeer, alles werd door elkaar getrild alsof alle motoren volle kracht tegengas aan het geven waren. Het aanmeren (met dit soort schepen haast meer “inparkeren” zo accuraat) ging heel langzaam en gecontroleerd; maar het waaide redelijk dus misschien waren die motoren aan het voorkomen dat we tegen de kade aanwaaide… In ieder geval was het indrukwekkend, je kon het schip gewoon voelen en horen werken… Bij vertrek om elf uur ging alles weer door elkaar trillen en brommen; het is alsof je zelf in een motor zit, heel het schip trilt mee. Wat moeten dat krachtige motoren zijn! Toen we weer op weg waren zijn we gauw in bed gekropen want het was al na elven en we waren moe…

free counters