JANUARI 2011: WINTERS NOORWEGEN

1 februari: Øksfjord, Hammerfest, Havøysund, Honningsvåg, Kjøllefjord, Mehamn, Berlevåg

Aankomst (verblijf):
Øksfjord 02:00 (15 minuten)
Hammerfest 05:15 (1,5 uur)
Havøysund 09:30 (15 minuten)
Honningsvåg 11:45 (3,5 uur)
Kjøllefjord 17:35 (10 minuten)
Mehamn 19:45 (15 minuten)
Berlevåg 22:40 (5 minuten)

De zon blijft steeds korter boven de horizon: vandaag kwam hij pas rond kwart voor 10 op en ging na 3 uur al weer onder. Morgen gaat ie zelfs al rond half 3 onder! Maar die paar uurtjes daartussen waren vandaag echt ongelofelijk mooi, we hebben er van genoten! Want de zon kwam zelfs op zijn hoogste punt maar een eindje boven de horizon en bleef daardoor heel erg goudgeel: hierdoor scheen er over alles een gouden gloed heen alsof je constant in het moment van zonsondergang zit. En in combinatie met windstille zee en op alles een dikke laag sneeuw (ook op de boot, het had vannacht zeker 5-7 cm gesneeuwd) gaf dat dus een prachtig landschap!

In de buurt van Honningsvåg lag ook de Noordkaap, we dachten zelfs dat we het monument dat daar staat vanuit de boot in de verte konden zien. De aanvaarroute op Honningsvåg was prachtig: Honningsvåg lag heel beschut in een soort baai omringd door hoge en op sommige plekken erg steile bergen, de zee was bijna vlak, het was een paar graden onder nul, de gouden gloed scheen op de zee en de witte bergen en kliffen, de lucht was helder en af en toe voeren we een lichte sneeuwwolk in en weer uit – dan sneeuwde het een tijdje voordat de wolk voorbij dreef. Het voelde echt Arctisch dus vandaag, schitterend! We waren bij het aanvaren redelijk optimistisch naar buiten gestapt op het achterdek in onze dunne spijkerbroeken zonder thermisch ondergoed of majo (wel met jassen, mutsen en handschoenen aan hoor), maar dat werd wel heel erg koud dus toen we na de lunch ons klaarmaakte om in Honningsvåg te wandelen hebben we ons extra goed aangekleed!

Honningsvåg was een klein dorpje maar eigenlijk verrassend groot als je nagaat dat het helemaal in het noorden van niets ligt. Waarschijnlijk leven ze voornamelijk van de visvangst, er was in ieder geval een redelijk uitgebreid haventje en we zagen op de balkons van een paar pakhuizen rijen en rijen stokvis te drogen hangen (goed beschermd met netten tegen de hongerige vogels!). De wandeling was in ieder geval heerlijk want er lag hier verse sneeuw en terwijl we liepen sneeuwde het nog heel zachtjes maar met dikke vlokken door. We vermoeden dat als je hier niet elke dag je stoep veegt je over een week de deur niet meer open krijgt! Sommige huizen hadden ook echt een geul gegraven van de voordeur naar de stoep, naar de postbussen en naar de vuilniscontainer…Overal stonden van die stepsleetjes voor winkels en we liepen regelmatig langs iemand die aan het stepsleeën was.

We hebben bijna een uur rondgewandeld en zijn toen weer aan boord gegaan, met name omdat er verteld was dat het schip van 2 tot kwart voor 3 iets zou uitvaren voor een veiligheidsoefening. En dat vonden we net te lang wachten dus wij zijn voor 2 uur weer aan boord gegaan. We hebben ons omgekleed en zijn toen een half uurtje gaan sporten, en toen we terug naar onze hut liepen zagen we net dat de bemanning met de reddingsboten aan het oefenen waren. Nou we hebben nog op ons gemak gedoucht, omgekleed en de post binnengehaald (helaas vooral alleen reclame en spam, en één leuke lange mail van Hans zijn zus), en begonnen ons toen af te vragen waarom we nog altijd niet vertrokken waren want het was inmiddels al bijna een uur later dan ons geplande vertrek! We vertrokken uiteindelijk om kwart over 4, een uur later dan gepland, en toen werd er omgeroepen dat men zijn excuses wilde aanbieden voor het laten wachten aan de kade want er waren problemen geweest met een van de reddingsboten waardoor ze niet terug mochten aanmeren om de gasten op te halen die naar de Noordkaap op excursie waren geweest (en de mensen die net zoals wij een wandeling gemaakt hadden maar niet om 2 uur weer aan boord waren geweest). Oeps… Wat waren wij blij dat we, toen we twijfelde of we al weer aan boord moesten gaan (het was zulk lekker weer), toch maar om 2 uur aan boord zijn gegaan: anders hadden we 2 uur in de sneeuw en kou (en donker) mogen staan!

NOORDERLICHT!!! yes! We hebben echt noorderlicht gezien vandaag! Opeens om kwart voor 5, Hans lag net een dutje te doen (oeps mocht ik niet meer schrijven), werd het omgeroepen dus we schoten gelijk onze kleren aan en naar buiten! De strepen waren in het begin vaag te zien maar werden steeds duidelijker naarmate we langer buiten stonden, maar er zat geen kleur in – ze waren een beetje vaal kleurloos licht. Iemand van de bemanning legde uit dat er bijna nooit kleur in te zien was – maar gek genoeg zagen we op de foto’s die we maakte (met 15-60 seconden belichting anders zag je niets) dat ze wél groen waren… Vreemd! Maar wel heel erg leuk en stoer om eindelijk noorderlicht te zien!

Na 20 minuten begonnen onze vingers ondanks de handschoenen blauw te worden van de kou en begon het noorderlicht ook weer te vervagen, dus gingen we weer terug naar onze kamer. Hans zat nog met zijn jas aan of er werd weer omgeroepen dat er noorderlicht te zien was! Dit keer waren de strepen groter, feller (nog steeds kleurloos) en veel beweeglijker; je kon ze echt in slow motion zien kolken, draaien, en heen en weer bewegen… Soms splitste de baan zich op in twee, of zelf drieën, en dan kwamen ze weer bij elkaar, in kleine draaikolkjes of lange banen. Het bewoog als een surrealistische rivier, precies zoals je altijd op televisie ziet. Het was onmogelijk om het noorderlicht op gewone foto’s of films vast te leggen, wel kregen we mooie resultaten door de belichting zo lang mogelijk in te stellen. Dan werd het alleen natuurlijk wel wat onscherper dan in het echt te zien was.

Echt fantastisch om te zien, we hebben er nu wel 40 minuten naar staan kijken en moesten uiteindelijk gewoon naar binnen vanwege de kou, ondanks dat de show nog bezig was! Maar we moesten toch al weer gauw naar buiten want er was een (menselijk) lichtshow bezig tegen een bijzondere berg, de Finnkjerka (door de oude Lappen vereerd), en kort daarna zou een visser zijn koningskrabben komen laten zien… De menselijke lichtshow tegen de berg haalde het voor ons totaal niet vergeleken met de natuurlijke lichtshow die nou nog intenser bezig was boven onze hoofden – de baan noorderlicht was nou constant in tweeën en drieën gesplitst en aan het kolken boven ons. En de koningskrabben waren erg bijzonder om te zien, grote gepantserde krabben die van poot tot poot bijna een meter lang waren, en zeker een paar kilo wogen… Al vonden wij het wel een beetje zielig hoe ze gepord en geduwd werden op de tafeltjes waar ze op uitgestald waren (ze leefden nog al waren ze niet erg actief meer). Maar ja wij hebben ook even op de foto gestaan met ze, ze wel voorzichtig oppakkend en terugleggend (de visser en sommige passagiers smeten ze bijna op tafel).

Daarna was het tijd voor het culinaire hoogtepunt van de reis, het noordkaap buffet. Allerlei gekookte krabben, garnalen, rivierkreeftjes, kreeften en mosselen waren op ijs uitgestald in een mooie set-up, en er waren nog een paar andere zeegerechten (zalm, inktvisringen, stokvis) en gedroogde vleessoorten, onder andere van rendier en zo. Maar het smaakte Hans en mij niet zo heel erg; het zag er allemaal mooier uit dan het smaakte en eigenlijk, als je zoals ik geen zin had in de ijskoude schaaldierhapjes (ik had het zelf al koud genoeg gehad buiten!), was er weinig om uit te kiezen… En ondanks dat de kok van mij over het algemeen een pluim krijgt voor toetjes was dit buffet een van zijn mindere pogingen; er waren eigenlijk alleen wat (rare) puddinkjes en een raar meringue/cake/slagroom geval. Dus dan maar veel fruit en wat kaas pakken!

Nu zitten we in onze hut te rusten (het is best een drukke dag geweest!)… En in ieder geval in mijn geval half te wachten op de volgende omroep van noorderlicht (ik heb mijn schoenen nog aan merk ik…). We hebben ook net op de gps gezien dat we de 71ste breedtegraad over zijn gegaan; het hoogste wat we ooit zijn geweest was in Spitsbergen, dat was de 80ste – 0 is de evenaar, Nederland ligt in de 50-regio en 90 is het maximum, dan zit je op de pool zelf! Het was vandaag absoluut de mooiste dag van heel de reis, met veel hoogtepunten qua uitzicht, noorderlicht en de krabben natuurlijk. En wat mij betreft is de hele reis in ieder geval door deze dag alleen al geslaagd! We mochten om een uur of 9 nog stokvis proeven buiten op dek 7; je rook het al van een afstand… Het is blijkbaar niet gezouten maar van nature zout, en wordt in de buitenlucht gedroogd tot nog maar zo’n 20% van zijn gewicht. Een hele stokvis lag er ter illustratie bij, en er stonden twee grote bakken met in kleine stukjes gehakte droge stokvis. Een beetje de consistentie van stro met de smaak en geur van vis en trassi, gedroogde garnalen… Best te eten maar niet zoals de kapitein beweerde, in plaats van chips voor de tv! En ondertussen kwam er weer een beetje noorderlicht tevoorschijn…

free counters