JANUARI 2011: WINTERS NOORWEGEN

5 februari: Bodø, Ørnes, POOLCIRKEL, Nesna, Sandnessjøen, Brønnøysund, Rørvik

Aankomst (verblijf):
Bodø 02:00 (2 uur)
Ørnes 06:45 (30 minuten)
POOLCIRKEL
Nesna 11:00 (15 minuten)
Sandnessjøen 12:30 (1 uur)
Brønnøysund 16:15 (45 minuten)
Rørvik 20:35 (65 minuten)

Vanochtend schrok ik pas echt wakker van de tourgids die via de intercom om een uur of negen omriep dat we over 20 minuten langs de poolcirkel zouden varen – we waren duidelijk echt moe geweest dat we nu nog in bed lagen! Dus gauw maar even aankleden en naar buiten met de gps en de fototoestellen, want het was dit keer een stuk lichter dan de vorige keer… Het was ijzig koud, guur weer, heel erg Arctisch; de zee was zwart en door de wind voelde -4 meer als -14 graden! Zelfs met handschoenen aan moesten we toen we na een kwartiertje buitenstaan weer naar binnen gingen, uitgebreid onze handen opwarmen. Maar we hadden het poolcirkelmonument goed kunnen zien en kunnen genieten van de mooie, ruige en kale rotseilandjes in deze omgeving.

Toen we aankwamen in Sandnessjøen stonden wij al klaar voor onze dagelijkse wandeling. Het was lekker om even een frisse neus te halen, en het was een paar graden onder nul en woei/sneeuwde af en toe dus fris was het zeker, maar echt veel was er niet te zien; Sandnessjøen is gewoon een van de kleinere niet zo bijzondere plaatsen op de route. Maar we hebben onze tijd aan land redelijk kunnen vullen en nog een tijdje langs de kade gewandeld, en gepraat over belangrijke dingen (reizen, en werken om te kunnen reizen…). ’s-Middags ging het goed tekeer op zee, het waaide redelijk dus de golven waren mooi – Hans is even op het achterdek gegaan om te kijken en te genieten van de wind en de golven, en heeft een filmpje gemaakt waarbij je goed kunt horen als de microfoon van de camera in de wind gedraaid wordt… Het ging goed tekeer! Voor de rest was het vandaag een lekker rustige dag.

Het avondeten was vanavond een “captain’s dinner”, alvast afscheid want sommige mensen gaan er morgen in Trondheim af en de rest, zoals wij, in Bergen overmorgen. De officieren waren dus komen opdagen in hun uniformen en alle serveersters stonden op een rij voor de foto. Tja, het zegt ons eerlijk gezegd niets deze reis, terwijl het anders altijd wel grappig is zoiets; er is geen samenhorigheid onder de passagiers of tussen de passagiers en de bemanning. Het is alsof je op de bus zit en de meeste mensen gedragen zich ook zo. Zelfs onze buren in de gang zullen dwars door je heen kijken als ze je in de gang tegenkomen, en een beetje schrikken als je ze aanspreekt met hallo of zo. Typisch! Zelfs de enkele Nederlander aan boord zal half doen alsof ie nog nooit met je gesproken heeft als je zelf niet even groet. Zo typisch! Naar Antarctica of Spitsbergen is er veel meer een groepsgevoel, je bent samen aan een avontuur bezig, zelfs de bemanning deelt die opwinding; bij de eerste ijsberg in Antarctica of de eerste ijsbeer in Spitsbergen rennen ook de serveersters, koks en kamermeisjes naar buiten om te kijken en foto’s te maken! Ach ja... Het was wel een lekkere reis hoor maar het contrast tussen een ”cruise” en een ”expeditiecruise” valt ons enorm op. En dan is dit nog geeneens een ”echte” cruise, het is toch ook een beetje een apart iets. We hebben het dan ook steeds meer erover om de wereldreis per vrachtschip en niet per cruiseschip te doen, al betekent dat dan misschien dat we wel een jaar of twee van te voren moeten boeken! Vrachtschepen hebben namelijk maar beperkte ruimte voor passagiers en er is grote vraag naar...

In Rørvik hebben we ’s-avonds ook even de benen gestrekt, maar omdat Rørvik piepklein was waren we na een half uurtje slenteren al klaar om terug naar het schip te lopen. En gelukkig maar dat we net op dat moment omdraaide met de (redelijk forse) wind in de rug want het begon toen even fel te hagelen dat het gewoon zeer deed aan onze wangen! Gelukkig maar dat we voor de rest goed ingepakt zijn, inclusief muts en handschoenen, waardoor je er eigenlijk weinig last van hebt...

free counters