Januari 2018: Wereldreis per cruiseschip

HOME
ROUTE
LANDEN
MV COLUMBUS
2021 SLOOP
AAN BOORD
WERELD

We waren vanochtend al redelijk vroeg aan onze ochtendwandeling bezig, om 8:45. Omdat vandaag betaaldag is hadden we geld op zak en zijn we op dek 5 gelijk bij de receptie langsgegaan, waar het erg rustig was, om te betalen. Het is maar goed dat ik precies in een excel bijhoud wat we wanneer moeten betalen, want het facturatiesysteem dat ze hanteren hier aan boord, met alle voorgeboekte excursies voor de komende etape van de reis meegerekend, is zo ondoorzichtig dat de meisjes bij receptie ook geen idee hebben wat je eigenlijk moet betalen op betaaldag. Maar we betaalde ruim voldoende, omdat vandaag of morgen het Vietnamese visum meegerekend wordt, kregen het bewijsje van betaling en een nieuwe uitdraai van ons overzicht, en terwijl we richting de trappen liepen was ik al een beetje aan het kijken – met name eigenlijk om te zien of de Vietnamese visa, die toch onderhand wel erop zou moeten staan, erbij zaten en hoeveel dat kostte.

Ik zag geen facturatie van visums, wel een rare aanslag van 2,50 pond om 17:42 (als wij meestal onderweg of al in het restaurant zijn) bij receptie. Raar! Dus we zijn gelijk omgedraaid en terug naar receptie gelopen – nu stond er natuurlijk wel een rij... Maar we waren redelijk gauw aan de beurt, vroegen wat deze aanslag was, en kregen de reactie dat het postzegels was geweest! Gelukkig stond er een paar minuten later op de rekening een bar-rekening voor onze drankjes in het restaurant, dus ik zei al, dat kan niet, want toen zaten we in het restaurant, kijk maar. We moesten even wachten terwijl ze de verkeerde aanslag van onze rekening afhaalde en een nieuwe uitprintte, en zijn toen verder met ons rondje gegaan.

Terwijl we in onze hut koffie zaten te drinken werd er, zoals iedere ochtend, wat hoogtepunten van het ochtendprogramma omgeroepen in de gang. En vandaag sprak de Nederlandse tolk/begeleider/wat hij precies ook is ook weer eens – dat is niet altijd! Tot onze verbazing had hij het er over dat er vanmiddag in Raffles een praatje zou zijn over Vietnam, specifiek de havens en wat algemene informatie. Goh, dat is ook voor het eerst deze reis, typisch...


We hebben zitten dubben over onze geboekte excursie naar de Mekong Delta, vanuit onze tweede haven in Vietnam, Phu My. We kregen vanochtend namelijk een envelop met de nieuwe excursie-kaartjes voor de komende dagen, met een brief erbij dat deze excursie geen 2 uur en een kwartier transit was, maar 3 uur en een kwartier. En aangezien de 10-uur durende excursie niet automatisch 2 uur langer werd hiermee, betekende dat dat we effectief maar 3,5 uur ter plekke in de Mekong delta hadden, om 5 excursie-punten te doen (twee boottochtjes, lunch, kokosfabriek en een pagoda). Dat ging dus haasten en afraffelen worden, plus we werden in minibusjes vervoerd en Hans wees me erop dat een minibusje wel iets minder veilig is dan een touringbus in het verkeer. En je rijdt aan het einde van de dag terug, waarschijnlijk als het al donker wordt – mocht de excursie door tijdsgebrek uitlopen dan rijd je zeker in het donker terug. Al met al hadden we er niet zo’n goed gevoel over en besloten we de excursie te annuleren, aangezien we die mogelijkheid kosteloos geboden werden in de brief.


We zijn iets voor 11 uur naar het excursiekantoortje op dek 5 gegaan om de excursie te annuleren – we hebben geen alternatief in Phu My en ik had van te voren ontdekt met mijn onderzoek dat er in Phu My ECHT niets te doen is, helaas, maar het is niet anders. Daarna zijn we naar het atrium gegaan om te kijken naar de speciale show van alles wat op het schip geboden wordt aan extraatjes; dus de verschillende extra-kosten restaurantjes, de cocktail, wijn, koffie en andere drankpakketten, de spa en beautysalon, de fotozaak, en de olijfolie-mevrouw. We moeten vrachtwagenladingen van deze speciale olijfolie aan boord genomen hebben, want ze staat in alle winkeltjes aan boord te koop en op iedere tafel in het restaurant. Op zich best lekker, zeker de citroen-smaak, maar wat moeten we er mee... Wel lekker was om de Indiaase dingetjes te proeven van het Fusion restaurantje – een heerlijke paddenstoelensoep (dat zeg ik niet zo gauw!), lekker vlees met mintsaus en een Afghaans rijstgerecht, in kleine proefschaaltjes. Als toetje een lepeltje Griekse yoghurt met honing, een lekker 11-uurtje!

De lunch begon een beetje stroef, met een man die op het uiteinde van de bank zat, zijn vrouw die haar tas op de enige vrije stoel gezet had, en een alleenstaande vrouw die hierdoor alleen bij het raam zat. Zag er niet uit als een potentiele gezellige tafel, zeker niet toen de man, die dus in de weg zat van de enigste twee vrije plekken, een beetje raar reageerde met “tja hoe gaan we dit oplossen?” euh, nou, opstaan misschien zodat we er in kunnen schuiven? Of had je liever dat we over je heenklommen? Maar toen iedereen eenmaal weer zat werd het nog best gezellig!

Om 16 uur besloten we eens te gaan kijken wat deze Nederlandse lezing over Vietnam in zou houden – het bleek niet Raffles te zijn maar Connexions, en eenmaal daar bleek het de Nederlandse tolk/reisbegeleider te zijn die het leidde. Wij begrepen van een Nederlands echtpaar dat we op de Komodo Eilanden spraken dat hij niet voor de Kras mensen is, maar voor alle Nederlanders, hij is helemaal niet gekoppeld aan Kras maar door het schip zelf ingehuurd. Wij hebben echter geen idee hoe wij dan met hem in contact zouden moeten komen of wat hij nu eigenlijk precies voor ons moet/kan doen. Tolken doet hij sowieso niet consequent of accuraat, en voor de rest hebben we geen idee wat hij precies bijdraagt. Nu bleek dat er dus regelmatig bijeenkomsten zijn van de Nederlanders, we hadden sowieso al eens via via gehoord dat er een borrel was geweest voor Nederlanders (wij hoorde daar later over en dachten dat het alleen een Kras borrel was), en schijnbaar is er zelfs een feestje voor zijn verjaardag geweest met gratis drank! En wie weet wat al niet meer.


Maar eerst dus zijn lezing over Vietnam. Hij had wat algemene informatie bij elkaar gesprokkeld over Vietnam en de geschiedenis daarover, met name natuurlijk recente geschiedenis zoals de Vietnam Oorlog, en hij zei al dat hij redelijk links georienteerd was, maar inderdaad, zijn praatje over Vietnam was behoorlijk links, met wat foutjes (Hans had er denk ik accurater over kunnen vertellen), en heel erg politiek. Een beetje té, voor een reis-lezing. En er werd eigenlijk niets nuttigs gezegd over de havens die we aandoen. Naderhand hebben Hans en ik hem nog even aangesproken of hij er voor kon zorgen dat we nu wel in zijn systeem of die van het schip of waar dat ook nodig is als Nederlanders geregistreerd konden worden, zodat we ook de Nederlandse informatie en eventuele uitnodigingen zouden ontvangen – en terwijl we dat deden zagen we dat we al op zijn lijst van Nederlanders stonden, en reageerde hij een beetje verrast dat we nooit informatie kregen, maar zei laconiek dat het hem en zijn vrouw inderdaad al was opgevallen dat we nooit ergens naar toe kwamen. Tja, als je niet weet dat er iets georganiseerd wordt...!

Met het avondeten was het tafeltje naast ons bezet, zo te zien met nieuwe passagiers, en waren onze tafelgenoten eindelijk weer terug. Ze hadden op zich goeie excursies gehad in Hong Kong, alleen het hoogtepunt van hun Macau-excursie, de casino’s, hadden ze maar 15 minuten gehad in een oud casino, en omdat ze van gokken houden was dat een beetje teleurstellend geweest. Hans nam een vegetarisch gerecht, aubergine moussaka, en het beviel hem erg goed – niet dat hij geen vlees had, want hij kreeg van mij een stukje kip om te proeven en bijna alle kip van onze Amerikaanse tafelgenote die bijna nooit haar vlees opeet – en omdat haar man vandaag niets hoefde, krijgt Hans het dan aangeboden.

free counters