Januari 2018: Wereldreis per cruiseschip

HOME
ROUTE
LANDEN
MV COLUMBUS
2021 SLOOP
AAN BOORD
WERELD

We waren vanochtend ergens rond 4-4:30 door de straat van de Golf van Aqaba gevaren, en kort daarna waren we wakker geworden en hadden we in het donker een stad vlakbij gezien. Hans was vroeg wakker, rond 6 uur, en we hebben nog wat gedoezeld en naar buiten gekeken tot het 8 uur was, klaar voor ons ontbijtje. Ons ontbijt kwam om 8:15 en we kunnen nog altijd niet geloven dat we iedere keer ieder een groot bord gerookte zalm krijgen! We hebben lekker gesmuld en toen nog even een klein dutje gedaan om uit te buiken, voor we opstonden om een enkel zigzag rondje te maken.

We hadden een beetje haast want een groot containerschip was ons redelijk snel aan het inhalen en we wilde terug in onze hut zijn tegen de tijd dat hij langszij was, maar dat bleek nog heel krap te worden! Maar rond een uur of 10 waren we terug in de hut en het containerschip net iets voorbij langszij dus we waren op tijd. We hebben lekker tot een uur of 11 op ons balkon met een kopje thee en koffie in een heerlijk fris windje (de temperatuur is sinds gisteren echt heerlijk, een lekker zonnetje en frisse wind, en vooral lekkere droge lucht!) zitten kijken naar hoe een tweede containerschip de eerste in ging halen, en allebei ons voorbij vlogen – allebei leken ons net zo’n 2-3 rijen containers korter dan de Columba, die nog altijd een van de top 10-15 grootste containerschepen ter wereld moet zijn.

Toen zijn we naar binnen gegaan om de rest van de ochtend nog af en toe naar buiten te kijken – de grote oude verrekijker van Hans zijn vader is inmiddels al aan zijn tweede echte rondje rond de wereld bezig, die was ook mee op het vrachtschip namelijk, en is ook al eens op andere reisjes meegeweest, en werd vandaag veel door Hans gebruikt. Het is een groot zwaar ding maar kan ver dichtbij trekken en is ideaal als je hem weg kan leggen zoals nu en niet steeds bij je hoeft te dragen. Op gegeven moment spotte Hans er een (land)roofvogel mee die op zee leek te jagen, en zelfs iets uit het water wist te plukken. En iets later vloog dezelfde of een andere roofvogel over het schip heen, op zoek naar prooien.

We hebben geluncht met het fruitmandje van gisteren en de bananen en sinasappels uit onze ontbijtboxen van onze Egypte-excursie, en lekker heel de dag geen stap buiten onze hut gezet, en regelmatig op ons balkon gestaan om naar buiten te kijken of even in het zonnetje te zitten. Dit zijn echt meer onze temperaturen, hoewel de zon in de loop van de middag wel een stuk warmer werd natuurlijk!

We hebben genoten van de vrachtschepen die soms vlak langs ons kwamen, en herinneringen opgehaald over onze vrachtreis. We hebben op deze cruise-reis meer toeristische dingen gezien en gedaan dan op het vrachtschip, maar dat was wat ons betreft echt een wereldREIS, en dit is een wereldCRUISE. We genieten van beide maar dit is best tam voor ons, en de vrachtschepen waren echt een avontuur – zowel de gigantische anonieme Columba, als de roestige karaktervolle Seoul en hun bemanningen. En aangezien eten altijd belangijk is op een reis, of dat schijnt te zijn voor veel mensen, is het eigenlijk terugkijkend een wonder dat we de kok op de Seoul niet gekielhaald hebben en zelf de keuken overgenomen, want die kon eigenlijk gewoon niet koken. Gelukkig dat we onze eigen standaarden snel verlaagde en het zo door konden komen! Wel hebben we waanzinnig geluk met deze suite en zeggen dat nog regelmatig tegen elkaar – zeker vanochtend na ons lekkere zalmontbijtje!


Het is een goede dag voor zalm, want bij de hapjes zat een zalmroosje – lekker voor Hans om op te peuzelen, ik nam de geitenkaashapjes! Met enige regelmaat kwam een groot containerschip ons voorbij varen, we varen ook niet zo heel erg hard maar deze jongens stomen lekker door. En heel de dag lang zien we langzaam steeds dichterbij komend een gigantische kolos op de horizon; een enorm containerschip zo te zien. Tegen de tijd dat we gingen eten was hij flink dichterbij gekomen.

Pas ’s avonds voor het avondeten kwamen we voor het eerst sinds vanochtend weer buiten onze hut – best lekker zo’n dagje kluizenaren! Het was gezellig aan tafel en Hans heeft nog een beetje over de oorlog kunnen kletsen met de Duitser, wiens vader op de KauKasus gedwongen werd te vechten maar het wel overleefd heeft. Onze ober was een stuk vrolijker dan de laatste tijd – opgepept door de havendagen en de wifi zeker! Zijn jonge hulpober was ook vrolijk en vertelde dat hij nog 5 maanden te gaan had van zijn 9 maanden contract, maar daarna net zo lang thuis kon blijven als hij wilde – en zijn portomonee toeliet, waarschijnlijk. Er waren allemaal heerlijke dingen vandaag bij het avondeten, zoals blauwe kaas mousse en zalmroosjes – Hans heeft vreselijk getwijfeld of hij nog een keertje zalm moest nemen, heeft het uiteindelijk niet gedaan en toch een beetje spijt ervan denk ik hihi!

Na het eten zijn we even op de promenade gaan kijken naar het kolossale vrachtschip – je zag alleen de navigatielichten en de zwakverlichte wandelgang in het donker, maar dat was al genoeg om te zien dat het inderdaad echt een kolos moest zijn. Jammer dat we in het donker de naam niet konden zien en niet even op de brug op de AIS lijst kunnen kijken wie het is, we kunnen hem dus niet opzoeken. Misschien is het wel de Zoë (of zoiets heet hij in ieder geval), het allergrootste containerschip dat op Rotterdam aanvaart en heen en weer pendelt tussen het oosten en het westen.

We zijn terug naar onze hut gelopen, nog aan het dubben of we morgenochtend naar de ANZAC-day herdenkingsdienst gaan voor de Eerste Wereldoorlog voor Australië en Nieuw Zeeland. We willen zo’n dienst graag een keer meemaken, die zijn altijd om 6 uur ’s ochtends op 25 april bij zonsopkomst, en de vorige keer dat we de kans hadden was in West-Afrika maar kwamen we er pas dezelfde dag en dus te laat achter omdat het toen niet aan iedereen verteld was. De Australische dames hadden begrepen dat het op dek zou plaatsvinden, waar het in hun en onze ogen ook hoort te gebeuren, in de buitenlucht zodat je de zon kunt zien opkomen, maar tijdens het avondeten kondigde de cruise director aan dat het in de showlounge zou plaatsvinden – en bedachten we ons dat het misschien ook wel door hem aangekondigd zou worden. Hmmm, dat weten we dus nu nog even niet.


’s Avonds stond in het dagprogramma ook dat de ANZAC memorial morgenochtend in de showlounge zou plaatsvinden en niet in de buitenlucht. Dat is niets dus, helaas, dus we besloten deze keer over te slaan. Toen we om 22:30 naar bed gingen was het schip al aan het afremmen om rond 23 uur voor anker te gaan en te wachten tot de noordwaartse konvooi morgenochtend om 4 uur in beweging zou komen.

free counters